Του Ιωάννη Δημητρόπουλου Αντιστράτηγου ε.α –Μαθηματικός

Στη Συρία, σε ένα κράτος του μεσανατολικού χώρου, εδώ και 18 μήνες διεξάγεται εμφύλιος πόλεμος. Ο απολογισμός σήμερα 15 Οκτωβρίου 2012 είναι τραγικός .Υπάρχουν 31.500 νεκροί, 294.000 πρόσφυγες στα όμορα κράτη ,1.000.000 εσωτερικοί πρόσφυγες , εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες, χιλιάδες αγνοούμενοι και η επαύξηση του μίσους της μιας πλευράς προς την άλλη στα ύψη με αποτέλεσμα να διαπράττονται εκατέρωθεν φρικαλεότητες σε βάρος αθώων πολιτών . Η κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας χαώδης με τον τουρισμό που είναι σημαντική πηγή εσόδων σε μηδενικά επίπεδα και την παραγωγή πετρελαίου από 240.000 βαρέλια ημερησίως που ήταν πριν την κρίση να έχει μειωθεί στο μισό. Η κατάσταση αυτή προβλέπεται να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο διότι ο πόλεμος δεν φαίνεται να τερματίζεται και επιπλέον δημιουργείται σοβαρός κίνδυνος για τη σταθερότητα όχι μόνο των γειτόνων της Συρίας αλλά και για το σύνολο της περιοχής. Πριν προβούμε στην εκτίμηση για το που οδηγείται ο πόλεμος θα παραθέσουμε ορισμένα γενικά στοιχεία για τη Χώρα αυτή ,τη στάση της διεθνούς κοινότητας, τις διπλωματικές προσπάθειες για την επίλυση της κρίσης, τις επιπτώσεις στην Ελλάδα και τέλος τη στρατιωτική κατάσταση των αντιμαχομένων πλευρών.

Η Συρία βρίσκεται στη Δυτική Ασία στον ιστορικό-γεωγραφικό χώρο της Μέσης Ανατολής και είναι μια χώρα του αραβικού κόσμου. Συνορεύει Β και σε μήκος 845 χλμ με την Τουρκία, Α και ΝΑ και σε μήκος 495 χλμ με το Ιράκ, Ν και σε μήκος356 χλμ με την Ιορδανία , Δ και σε μήκος 72 χλμ με το Ισραήλ , και σε μήκος 358 χλμ το Λίβανο και βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα σε μήκος ακτών 183 χλμ . Έχει έκταση 185.180 τ.χλμ. και πληθυσμό 23.000.000 κατ. Πρωτεύουσα η Δαμασκός . Διοικητικά διαιρείται σε 14 Μονοφάζες (περιφέρειες) . Πολίτευμα, τυπικά, προεδρική Δημοκρατία στην πραγματικότητα αυταρχικό καθεστώς .Διαθέτει 400.000 στρατό ο οποίος είναι υπεύθυνος για την άμυνα, τα δημόσια έργα ,τους δρόμους και την υγεία. Εθνική σύνθεση 88% Άραβες,7% Κούρδοι και 5% Λοιποί. Θρησκεία επίσημη καμία( 90% Μουσουλμάνοι και 10% Χριστιανοί). Οι Μουσουλμάνοι διαιρούνται σε δύο κατηγορίες τους Σουνίτες που είναι οπαδοί των γιών του Μωάμεθ και έχουν ως πηγή του δόγματός τους το κοράνιο και τη σούνα ( παράδοση ) και αποτελούν την πλειοψηφία και τους Σιίτες εκ της σία που σημαίνει παράταξη ,λέγονται και Αλουίτες δηλαδή απόγονοι του Αλή γαμπρού του Μωάμεθ, οι οποίοι θεωρούν ως μοναδική πηγή του δόγματός τους το κοράνιο . Πλέον της διαφοράς αυτής υπάρχουν και άλλες σχετικά με τον τρόπο εκτέλεσης των καθηκόντων τους περί « το περιτέμνεσθαι ,το προσεύχεσθαι ,το προσκηνήσαι στους Αγίους Τόπους του Ισλαμισμού και το νηστεύειν κατά τη διάρκεια του Ραζαμανιού ». Σε κάθε κατηγορία υπάρχει πληθώρα αντιμαχομένων αιρέσεων. Η οικογένεια Άσαντ, που κυβερνά ανελλιπώς τη Συρία από το 1971, ανήκει στους Σίιτες.

Με βάση τη στρατηγική αξία της Συρίας, λόγω της θέσεώς της στην καρδιά της Μέσης Ανατολής αλλά και λόγω της γεωπολιτικής και γεωοικονομικής επίδρασης που ασκεί στο συσχετισμό δυνάμεων της διεθνούς πολιτικής ,όλα σχεδόν τα κράτη πήραν σαφή θέση στη συριακή κρίση. Εδώ θα αναφερθούν μόνο τα κράτη εκείνα που επηρεάζουν ή επηρεάζονται άμεσα από την κρίση αυτή. Έτσι οι ΗΠΑ, Γαλλία , Μ. Βρετανία , Γερμανία έχουν ταχθεί ανοικτά κατά του Μπασάρ αλ Άσαντ και μάλιστα τον θεωρούν δήμιο του Λαού του και δηλώνουν ότι « όσο νωρίτερα φύγει τόσο καλύτερα». Παρέχουν βοήθεια στους αντικαθεστωτικούς (Α/Κ) και πάσης φύσεως διευκολύνσεις .

 

Η Τουρκία φανερά έχει πάρει το μέρος των ανταρτών και παρέχει σ’αυτούς πάσης φύσεως βοήθεια καθώς και χώρους για δημιουργία στρατοπέδων εκπαίδευσης ,κέντρων διοίκησης και συνεδριάσεων του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ΕΣΣ),επιπλέον υποδέχεται πρόσφυγες και παρέχει σ’αυτούς τα αναγκαία για την στοιχειώδη διαβίωσή τους. Τον τελευταίο καιρό η Τουρκία βρίσκεται σε αμηχανία και αδιέξοδο εξ αιτίας της μακροημέρευσης της κρίσης , της φιλοκουρδικής στροφής του Άσαντ και της ενεργούς ανάμιξής της στον πόλεμο και ψάχνει εναγωνίως για εξεύρεση λύσης, τούτο γίνεται φανερό και από τις δηλώσεις του Υπουργού των Εξωτερικών της σύμφωνα με τις οποίες « αρκείται τώρα μόνο στην αποχώρηση του Άσαντ και την ανάληψη της εξουσίας από τον αντιπρόεδρού του».

 

Η Ιορδανία ,ο Λίβανος ,το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία ,έχουν ταχθεί υπέρ των Α/Κ με τις δύο πρώτες να υποδέχονται κυρίως πρόσφυγες, ενώ οι άλλες δύο εφοδιάζουν αυτούς με όπλα.

 

Στους υποστηρικτές των κυβερνητικών δυνάμεων (Κ/Δ) εντάσσονται η Ρωσία ,η Κίνα και το Ιράν οι οποίες προβάλλουν βέτο στα καταδικαστικά για τις Κ/Δ ψηφίσματα του ΟΗΕ και δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν ανάμιξη ξένων δυνάμεων στο συριακή κρίση διότι θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα προσπαθήσει να λύσει. Επιπλέον η Ρωσία παρέχει πάσης φύσεως βοήθεια στον Άσαντ διότι έτσι πιστεύει ότι εξυπηρετούνται τα ζωτικά της συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο καθόσον διαθέτει Ναυτική Βάση στην Ταρτούς. Επίσης και το Ιράν προσφέρει βοήθεια και θεωρεί ότι ο πόλεμος αυτός έχει κηρυχθεί από τις ΗΠΑ με αντ’αυτών το Ισραήλ και τους Δυτικούς προκειμένου να ανακτήσουν πλήρως τον έλεγχο στη Μέση Ανατολή.

Η Αίγυπτος, το Ισραήλ και το Ιράκ καίτοι φιλικά διακείμενες προς τις ΗΠΑ χώρες επί του παρόντος τηρούν στάση αναμονής. Επιπλέον το Ιράκ έχει ανοικτά τα σύνορά του για πρόσφυγες.

Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ έχουν ταυτισθεί απολύτως με την γραμμή των ΗΠΑ.

Η Κύπρος ως χώρα της ΕΕ είναι ευθυγραμμισμένη με την γραμμή της, όμως αποφεύγει επιμελώς να κάνει δηλώσεις υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, καθόσον διατηρεί πολύ καλές σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας με όλα τα κράτη της Μέσης Ανατολής. Επομένως ο καλλίτερος ρόλος για την Κύπρο θα ήταν η προσφορά υπηρεσιών διαμεσολαβητικού τύπου για την επίλυση της συριακής κρίσης.

Η Ελλάδα αν και δεν έχει άμεση εμπλοκή στον πόλεμο της Συρίας, εντούτοις είναι πολύ πιθανό να κληθεί να διαχειρισθεί θέματα χαμηλής στρατηγικής τα οποία θα προκύψουν ως απόρροια τούτου. Τα θέματα αυτά σχετίζονται με τους πρόσφυγες ,με την εκκένωση Ελληνορθόδοξων Χριστιανών και με την παροχή βοήθειας για πρόσφυγες στα όμορα με τη Συρία κράτη τα οποία έχουν δηλώσει στον ΟΗΕ ότι αδυνατούν να δεχθούν άλλους πρόσφυγες εάν δεν τους δοθεί βοήθεια . Για την καλλίτερη αντιμετώπιση των θεμάτων αυτών απαιτείται συνεργασία της Χώρας μας με την ΕΕ και τον ΟΗΕ, καθόσον ο αριθμός των προσφύγων αναμένεται να αυξηθεί και μάλιστα σε δραματικά επίπεδα, για προφανείς λόγους, εάν δεν βρεθεί συμβιβαστική λύση και επικρατήσει ο ένας εκ των δύο αντιπάλων.

 

Είναι χρήσιμο εδώ να εξετάσουμε πως η εμπλοκή της Τουρκίας στη συριακή κρίση επηρεάζει τις Ε/Τ σχέσεις; Σύμφωνα με τους κανόνες της λογικής η τουρκική απειλή έναντι της Ελλάδας θα έπρεπε να μειωθεί λόγω του προσανατολισμού και της μετακίνησης τουρκικών δυνάμεων προς ανατολάς .Όμως δεν συμβαίνει αυτό διότι οι διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και τη Θράκη δεν εξηγούνται λογικά και επιπλέον οι δυνάμεις της στην Ε/Τ μεθόριο είναι ικανές να πραγματοποιήσουν την απειλή . Επίσης ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Χώρα μας δήλωσε ότι « η θέση μας στα κεντρικά ζητήματα των Ε/Τα διαφορών είναι αμετάβλητη και ότι η ΑΟΖ δεν μπορεί να ανακηρυχθεί εάν δεν ρυθμισθεί πρώτα το εύρος της υφαλοκρηπίδας και των χωρικών υδάτων». Συμπέρασμα η τουρκική απειλή είναι υπαρκτή ,άμεση ,συνεχής και αμείωτη και επομένως η Ελλάδα πρέπει να επαγρυπνά και να μην τρέφει ψευδαισθήσεις για τις προθέσεις της γείτονος.

 

Την 08 Σεπτεμβρίου 2012 στην άτυπη σύνοδο των ΥΠΕΞ της ΕΕ στην Πάφο η Ελλάδα πήρε σαφή θέση για το Συριακό Ζήτημα δια στόματος του Αρχηγού της Ελληνικής Διπλωματίας που δήλωσε επί λέξει ότι «Η κρίση στη Συρία εξελίσσεται κατά τρόπο επικίνδυνο και το καθεστώς Άσαντ πρέπει άμεσα να αποσυρθεί». Η δήλωση αυτή ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην Αθωνική Πολιτεία διότι θεωρεί ότι ο κος Αβραμόπουλος υποστηρίζει τους Α/Κ που σφαγιάζουν τους Χριστιανούς. Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η δήλωση ήταν σωστή ή όχι.

 

Οι υποστηρικτές των Α/Κ και κυρίως η Τουρκία και η Γαλλία πιέζουν παντοιοτρόπως για επέμβαση στη Συρία, όμως οι ΗΠΑ επί του παρόντος φαίνεται ότι δεν επιθυμούν να εμπλακούν σε περιπέτειες εξ αιτίας της στάσης της Ρωσίας και των επερχόμενων Αμερικανικών εκλογών. Πάντως κοινή είναι η πεποίθηση ότι στρατιωτική επέμβαση στη Συρία χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των κρατών που υποστηρίζουν τον Άσαντ είναι πολύ πιθανό να μετατρέψει τον Τοπικό αυτό Πόλεμο σε Περιφερειακό με απρόβλεπτες συνέπειες.

 

Στο διπλωματικό τομέα δεν έχει σημειωθεί καμία απολύτως πρόοδος. Ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ Κόφι Ανάν παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλε δεν βρήκε ανταπόκριση από τους εμπόλεμους και για το λόγο αυτό στο τέλος Αυγούστου του 2012 παραιτήθηκε δηλώνοντας ότι συνάντησε «τοίχο». Αντικαταστάθηκε από τον Λ.Μπραχίμι ο οποίος αφού ενημερώθηκε για κατάσταση έκανε την εξής δήλωση «σχεδόν αδύνατες οι διπλωματικές προσπάθειες στη Συρία» και την 08 Οκτωβρίου συμπλήρωσε «η συριακή κρίση συνιστά απειλή για τον κόσμο». Ο Γ.Γ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν την 09 Οκτωβρίου κάλεσε τον Άσαντ για μονομερή εκεχειρία και τους Α/Κ να την σεβαστούν, η οποία φυσικά δεν έγινε δεκτή . Πλέον αυτού ο ΟΗΕ δεν επιβάλλει κυρώσεις στα κράτη που εφοδιάζουν με όπλα τόσο τους Α/Κ (Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Κατάρ) όσο και τις Κ/Δ (Ρωσία και Ιράν).

 

 

 

Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία μαίνεται από το μήνα Μάρτιο του 2011. Ξεκίνησε ως σειρά διαδηλώσεων μέρος της αραβικής άνοιξης και μετά τη βίαιη καταστολή τους εξελίχθηκαν σε ένοπλη εξέγερση. Με την πάροδο του χρόνου τα αιτήματα των διαδηλωτών για ελευθερία ,δημοκρατία και ισότητα ¨καπελώθηκαν¨ από τους ακραίους ισλαμιστές, τους φονταμενταλιστές Σουνίτες, οι οποίοι παρεισέφρησαν στους κόλπους του Πολιτικού Διευθυντηρίου(Π/Δ) τους με σκοπό να επιβάλλουν θεοκρατικό καθεστώς. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα διάφορες κατηγορίες πολιτών(μετριοπαθείς Μουσουλμάνοι ,Χριστιανοί ,κ.λπ.) που δεν συμπαθούν τον Άσαντ να τον στηρίζουν τώρα και μάλιστα εμπράκτως διότι φοβούνται ότι αν επικρατήσουν οι ακραίοι Σουνίτες η ζωή τους θα χειροτερεύσει, δηλαδή , «δυοίν κακοίν προκειμένοιν το μη χείρον βέλτιστον». Επιπλέον αυτό βοήθησε τον Άσαντ στη διεξαγωγή της ενημέρωσης/διαφώτισης/και προπαγάνδας του ότι το καθεστώς του είναι ο μοναδικός φορέας που εξασφαλίζει τον κοσμικό χαρακτήρα της Συρίας.

 

Τους τελευταίους τρεις μήνες ,ήτοι από 15 Ιουλίου μέχρι 15 Οκτωβρίου 2012, διεξήχθησαν οι πιο αιματηρές συγκρούσεις , οι οποίες έληξαν με την αποτυχημένη ενέργεια των Α/Κ για την κατάληψη της Δαμασκού ,την απώλεια από μέρους των, των προαστίων των μεγάλων πόλεων καθώς και με την έγκαιρη αποτροπή πραξικοπήματος κατά του Άσαντ, που σχεδιάσθηκε από τους δυτικούς με τη συμμετοχή των στρατευμάτων των καρατομημένων Αξιωματικών της 18 Ιουλίου , μισθοφόρων από την Ιορδανία και του Πρωθυπουργού της Συρίας Χιτζάμπ, ο οποίος ειδοποιήθηκε έγκαιρα για την αρνητική εξέλιξη του εγχειρήματος και κατέφυγε στον Λίβανο πριν συλληφθεί. Σύμφωνα με την Οργάνωση Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΟΣΠΑΔ) η 26 Σεπτεμβρίου καταγράφεται ως ημερομηνία με τις περισσότερες απώλειες από ενάρξεως του πολέμου . Την ημερομηνία αυτή έχασαν τη ζωή τους 305 άνθρωποι. Ενώ ο μήνας με τις πιο πολλές απώλειες είναι ο Αύγουστος του 2012 με 5.450 νεκρούς.

 

Στον τομέα των ψυχολογικών Επιχειρήσεων (ΨΕΠ) οι Κ/Δ βρήκαν ακροατήριο διότι πέτυχαν το σκοπό τους που ήταν διττός πρώτον η κατάρριψη του ηθικού των Α/Κ, βέβαια προς τούτο βοήθησαν και οι αποτυχίες τους, που ως γνωστόν τίποτε δεν επιδρά τόσο καταλυτικά στην πτώση του ηθικού ενός στρατού όσο η ήττα εν καιρώ πολέμου και δεύτερον ο επηρεασμός του πληθυσμού που τους συμπαθούσε με στόχο τη μεταστροφή της συμπεριφοράς του, ώστε οι Α/Κ να χάσουν τη λαϊκή υποστήριξη. Αντίθετα οι Α/Κ στον τομέα αυτό στην έναρξη του αγώνα τα πήγαν καλά με αποτέλεσμα να βρουν ανταπόκριση ( Στρατιώτες των Κ/Δ να αυτομολήσουν, λαϊκή υποστήριξη ,κ.λπ),όμως στη συνέχεια με ασυνέπειά τους ,άλλα έλεγαν και άλλα έπρατταν, αλλά και με τις ακρότητές τους απέτυχαν να κερδίσουν τη μεσαία τάξη διότι την ελπίδα για φιλελευθεροποίηση διαδέχθηκε ο φόβος για χειρότερα .

 

 

 

Η έκβαση των παραπάνω επιχειρήσεων χαρακτηρίζεται ως αναμφισβήτητη επιτυχία των Κ/Δ και αποτελεί μια πανηγυρική διάψευση για δεύτερη φορά όλων εκείνων που πίστευαν με την έναρξη του πολέμου ότι ο Άσαντ σε 2-3 μήνες θα « τελειώσει » και τον Αύγουστο ήταν βέβαιοι ότι «μετράει μέρες». Πάντως μετά τις τελευταίες επιχειρήσεις ομόφωνη είναι η άποψη των έγκυρων σχολιαστών ότι «ανατροπή του Άσαντ δεν αναμένεται σύντομα χωρίς πόλεμο από ξένες δυνάμεις, αλλά και στην περίπτωση αυτή το τι θα επακολουθήσει είναι εξαιρετικά ασαφές». Η ήττα των Α/Κ οφείλεται κυρίως σε τρεις λόγους πρώτον στην πολυφωνία του Π/Δ, δεύτερον στην αδυναμία υλοποίησης της τελευταίας φάσης της ανατρεπτικής ανταρσίας που προβλέπει δημιουργία αξιόπιστου στρατού με ενιαία διοίκηση, ικανού για την τελική επίθεση και επικράτησή του εναντίον των Κ/Δ στρατευμάτων και τρίτον στην απροθυμία του Λαού να συμπαραταχθεί μαζί τους λόγω της απάνθρωπης μεταχείρισης προς τους αιχμαλώτους και τους πολίτες που διάκεινται ευμενώς στις Κ/Δ (άγριες δολοφονίες, σκληρά βασανιστήρια κ.λπ.). Ξεπέρασαν κατά πολύ αυτά που κατηγορούσαν ότι διέπραττε ο Άσαντ με αποτέλεσμα να εξοργίσουν τη διεθνή κοινότητα η οποία τώρα εκφράζει επιφυλάξεις αν οι Α/Κ είναι σε θέση να εκδημοκρατίσουν τη Συρία .

 

Η κατάσταση των αντιμαχομένων πλευρών σήμερα σε γενικές γραμμές διαμορφώνεται ως εξής:

 

Οι Κ/Δ φαίνεται ότι ελέγχουν τα μεγάλα αστικά κέντρα Δαμασκό, Χαλέπι, Χομς, Χάμα , κ.λπ. Κατάφεραν να διατηρήσουν τη συνοχή τους και λόγω των επιτυχιών τους το ηθικό τους να βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο.

 

Οι Α/Κ έχουν περιορισθεί στις πόλεις και τα χωριά της υπαίθρου με όλα τα αρνητικά στοιχεία που συνοδεύουν μια τέτοια εξέλιξη στις μικρές κοινωνίες. Οι Α/Κ είχαν επενδύσει πολλά στην κατάληψη της Δαμασκού , όχι μόνο για ουσιαστικούς λόγους καθόσον θα δημιουργείτο ελεύθερη περιοχή για την εγκατάσταση του Π/Δ και της Στρατιωτικής Διοικήσεώς τους ,αλλά και για λόγους επικοινωνιακούς καθόσον θα έδιναν την εντύπωση ότι εξουδετέρωσαν το Στρατό και τα Σώματα Ασφαλείας του Άσαντ. Γιαυτό μετά από την ήττα αυτή στους κόλπους των Α/Κ ο βαθμός απογοήτευσης ήτο πολύ μεγάλος και η πτώση του ηθικού ραγδαία. Εδώ που έχουν οδηγηθεί τα πράγματα για να ανακάμψουν οι Α/Κ χρειάζεται άμεση και αποφασιστική βοήθεια από ξένες δυνάμεις και απομόνωση των ακραίων Ισλαμιστών σε διαφορετική περίπτωση το ανατρεπτικό κίνημά τους αργά ή γρήγορα θα φυλλορροήσει.

 

Με δεδομένη τη στάση της διεθνούς κοινότητας έναντι των αντιμαχόμενων πλευρών αλλά και την παρούσα κατάστασή τους:

 

ΕΚΤΙΜΑΤΑΙ ότι ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία θα λάβει τη μορφή ανταρτοπόλεμου με μη ορατό το χρόνο τερματισμού του. Οι Κ/Δ θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν μια στρατηγική «τύπου Παπάγου» δηλαδή κλείσιμο των σημείων εισόδου βοήθειας και δυνάμεων προς τους Α/Κ από τα όμορα κράτη, απομόνωσή τους από φίλια σε αυτούς τμήματα του πληθυσμού σε συνδυασμό με εκτόξευση εκκαθαριστικών επιχειρήσεων για τη σταδιακή και προοδευτική απαλλαγή της χώρας από αυτές τις δυνάμεις . Ενώ οι Α/Κ θα επιδοθούν σε ένα πόλεμο φθοράς -τριβής και τρομοκρατικών πληγμάτων κατά των αντιπάλων τους διότι δεν έχουν επί του παρόντος άλλες δυνατότητες.

 

Τέλος ΕΚΤΙΜΑΤΑΙ ότι άμεση λύση και ειρήνευση στη Συρία μπορεί να επιτευχθεί ΜΟΝΟ εάν η Ρωσία και το Ιράν αλλάξουν στάση και εξαναγκάσουν (αδειάσουν) τον Άσαντ να αποχωρήσει οικειοθελώς προσφέροντάς του εγγυήσεις και πολιτικό άσυλο και ακολούθως να σχηματισθεί κυβέρνηση για τον εκδημοκρατισμό της με συμμετοχή μετριοπαθών στελεχών και από τις δύο πλευρές αποκλείοντας σε κάθε περίπτωση τους ακραίους Ισλαμιστές. Διαφορετικά και εφόσον δεν υπάρξει ξένη επέμβαση η κρίση θα συνεχισθεί καθ’όν τρόπο αναφέρθηκε πιο πάνω με πιθανότερη την επικράτηση των Κ/Δ και τότε ο Άσαντ ,ως νέος Βρέννος,θα πετάξει το κράνος και το ξίφος του στην πλάστιγγα των σταθμών και θα αναφωνήσει vaevictis δηλαδή ουαί τοις ηττημένοις.

 

ΠΗΓΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ: Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Ε.Α Τόμος 18ος