Συνέντευξη στον Λιβέριο Πετρίδη του Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΣ Κων. Ζιαζιά, τον Αυλιδιώτη που κοίταξε κατάματα το κατεστημένο και το αμφισβήτησε!

Ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ Κωνσταντίνος Ζιαζιάς γεννήθηκε στην Αυλίδα από αγρότες γονείς και κατάφερε να φτάσει στην κορυφή της πυραμίδας της ιεραρχίας του στρατεύματος κατέχοντας για περίπου ένα χρόνο τον τίτλο του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Στρατού, τίτλο που αποποιήθηκε για λόγους που άπτονται της ηθικής και αξιοπρέπειας, τόσο της δικής του όσο και του Στρατεύματος, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το σύντομο ανακοινωθέν του.

 Η πλειονότητα συναδέλφων του αξιωματικών, τον συνεχάρησαν για τη γενναία του αυτή απόφαση να δώσει “γροθιά στο μαχαίρι” του κατεστημένου που θέλει τους πολιτικούς, να παίζουν σκάκι με την Εθνική Ασφάλεια της χώρας ακολουθώντας την συνταγή των πελατειακών σχέσεων και των... δικών μας παιδιών, προκαλώντας όμως παράλληλα, την αμφισβήτηση και τα δυσμενή σχόλια μερίδας του τύπου για τους αγαθούς σκοπούς της παραίτησής του.
Άνθρωπος ευθύς, “τσεκουράτος” που έλεγε και η παλιά ελληνική ταινία για τους στρατιωτικούς, λέει τα πράγματα με το όνομά τους και δεν μασάει τα λόγια του, εξάλλου το έδειξε στην πράξη.
Θεωρεί τον εαυτό του περισσότερο Βοιωτό και ας είναι Αυλιδιώτης, αφού πήγε σχολείο στο Άρμα Τανάγρας, επαγγελματίας αλεξιπτωτιστής, αθλείται σχεδόν καθημερινά και διατηρείται σε άριστη φυσική κατάσταση, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να προσφέρει στα κοινά όταν του ζητηθεί.
Θεωρεί ότι το πολιτικό σύστημα πρέπει να αφήσει την ηγεσία του στρατού να κάνει τη δουλειά της, δηλώνοντας συγχρόνως με νόημα προς τους ε.α., συναδέλφους «...ποτέ όμως δεν πρέπει να εμπλεκόμαστε στα “πόδια” των αρχηγών αλλά πάντοτε με πράξεις και λόγια να στηρίζουμε αυτούς».
Συναντηθήκαμε σε ένα καινούργιο καφέ στο Σχηματάρι όπου μιλήσαμε για πολλά, μεταξύ αυτών  τα κυριότερα σας τα παραθέτω:

Αρχηγέ, η ανακοίνωση του ΓΕΣ όταν παραιτηθήκατε από την θέση του Α/ΓΕΣ ανέφερε: «Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι την Τετάρτη 25 Ιουλίου 2012 και ώρα 02:00, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος κ. Κωνσταντίνος Ζιαζιάς, σεβόμενος το προσωπικό που είχε την τιμή να διοικήσει επί εννεάμηνο, υπέβαλε την παραίτησή του, για λόγους που άπτονται της ηθικής και της αξιοπρέπειας, τόσο της δικής του όσο και του Στρατεύματος». Θέλετε να μας πείτε πόση αλήθεια έχει αυτή η ανακοίνωση και να μας εξηγήσετε γιατί θίχτηκε η ηθική και η αξιοπρέπεια σας;
Θα ήθελα κατ' αρχήν, να σας πω ότι είναι τιμή για μένα να παραχωρώ συνέντευξη στην τοπική εφημερίδα της περιοχής μου, όπου έζησα στα μαθητικά μου χρόνια, σε μια μικρή εφημερίδα χωρίς συμφέροντα και πολιτικό προσανατολισμό, σε μια εφημερίδα που μάχεται σ' όλα τα επίπεδα για την ευημερία και την ενημέρωση των συμπολιτών μας, χωρίς οικονομική επιβάρυνση των αναγνωστών της.
Για την παραίτησή μου δεν θα ήθελα να επανέλθω πέραν της λιτής ανακοίνωσης που ο ίδιος εξέδωσα εκείνο το πρωινό και την ενημέρωση που έκανα στο αμφιθέατρο στα Στελέχη του Επιτελείου, αλλά και την Ημερησία Διαταγή που εξέδωσα. Όταν ο Αρχηγός διαφωνεί σε καίρια ζητήματα με τους πολιτικούς του προϊσταμένους, πρέπει να αποχωρεί έντιμα για το καλό της Πατρίδας και του Στρατεύματος.
Ο Αρχηγός καλείται να αφήσει πρότυπα συμπεριφοράς προς τους νεότερους συναδέλφους, οι οποίοι τον θέλουν μάχιμο, ειλικρινή, συνεπή, αποφασιστικό, ασυμβίβαστο, με θάρρος της γνώμης, επαγγελματία, ΑΝΘΡΩΠΟ και πάντα έτοιμο να αναλάβει προσωπική θυσία έναντι του γενικού καλού. Ο Αρχηγός κατά τη διάρκεια της θητείας του πρέπει να εργάζεται για το καλό του Στρατεύματος και όχι για το ατομικό του συμφέρον.

Φτάσατε στην κορυφή της πυραμίδας της ιεραρχίας του Στρατεύματος, σε ποιες θέσεις υπηρετήσατε και ποια τα συναισθήματα που βιώσατε;
Εκτιμώ ότι στην καριέρα μου Διοίκησα τους πλέον πολύπλοκους Σχηματισμούς και τις πλέον δύσκολες Μονάδες. Διετέλεσα Διοικητής Ίλης Αρμάτων στον Έβρο και σε νησί του Ανατ. Αιγαίου, Υποδιοικητής Μονάδος και επιτελής σε μάχιμο Σχηματισμό του Αιγαίου, φοίτησα στη Σχολή Πολέμου και τοποθετήθηκα Επιτελής σε Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, διοίκησα Επιλαρχία Αρμάτων τύπου Leopard και εν συνεχεία τοποθετήθηκα εκπαιδευτής στη Σχολή Τεθωρακισμένων όπου εκεί γνώρισα το σύνολο των νέων Αξιωματικών των Τεθωρακισμένων.  Υπηρέτησα σαν Επιτελάρχης Ταξιαρχίας σε ακριτικό νησί, Επιτελάρχης της ΑΣΔΕΝ και στο Επιτελείο του ΓΕΕΦ. Διοίκησα το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, την 80η ΑΔΤΕ με έδρα την Κω, την 95 ΑΔΤΕ με έδρα την Ρόδο, το Δ' Σώμα Στρατού με έδρα την Ξάνθη. Διετέλεσα Διευθυντής του Δ' Κλάδου του ΓΕΣ, ήταν η πρώτη φορά που υπηρέτησα στο ΓΕΣ.
Στο εξωτερικό μετέβη για εκπαίδευση 2 φορές σε μικρής χρονικής διάρκειας σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από όπου μετέφερα τεχνογνωσία του πολεμικού παιγνίου “ΙΑΝΟΣ” στην Ελλάδα. Όλες οι παραπάνω εμπειρίες με βοήθησαν να αντεπεξέλθω στο βάρος της ευθύνης του Αρχηγού.
Με ψυχραιμία, με νηφαλιότητα και με τη βοήθεια των συνεργατών μου κρατήσαμε το αξιόμαχο του Στρατού μας σε υψηλά επίπεδα παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας.


Το αξιόμαχο  των Ενόπλων μας Δυνάμεων έχει επηρεαστεί από τις περικοπές όχι μόνον των μισθών των στελεχών, αλλά και την έλλειψη υλικού για οικονομικούς λόγους;
Επί του παρόντος, πιστεύω ότι οι Ε.Δ., μας διατηρούν την απαιτούμενη επιχειρησιακή ετοιμότητα, όμως περαιτέρω συρρίκνωση του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα ελάττωση της επιχειρησιακής εκπαίδευσης και μείωση συντήρησης των υπαρχόντων Οπλικών Συστημάτων, δεν μπορεί παρά να επηρεάσει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα την ετοιμότητα των ΕΔ.
Οι περικοπές που έχουν υποστεί τελευταία τα στελέχη είναι δυσβάστακτες και έχω την αίσθηση ότι είναι και δυσανάλογες και άδικες σε σύγκριση με άλλες τάξεις εργαζομένων. Εκτιμώ, ότι η στρατιωτική ηγεσία έχει θέσει με παρρησία το θέμα στην πολιτική ηγεσία και τους προβληματισμούς της. Πάντως, ένα είναι βέβαιο ότι πέρα από κάθε αντιξοότητα, το προσωπικό των Ε.Δ., θα αγωνιστεί με τον ίδιο ζήλο και αυταπάρνηση εάν απαιτηθεί, για να υπερασπίσει τα ιερά και τα όσια της φυλής μας.
Πάντως, θεωρώ ασέβεια για τα στελέχη του Στρατού μας που χειμάζονται στον Έβρο και στα νησιά, η πολιτική ιεραρχία να λέει “...κάτι να κάνουμε για το προσωπικό των Ε.Δ.”, λες και το προσωπικό είμαστε κάτι το ασήμαντο.


Περνώντας στον τομέα της Εθνικής Άμυνας, πως θα περιγράφατε την κατάσταση που επικρατεί σήμερα;
Όπως γνωρίζετε, η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού τιμά και σέβεται τις Ε.Δ. Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στις Ε.Δ., θα είναι να τις αφήσουν να κάνουν τη δουλειά τους, παρέχοντας τους τα μέσα και αφήνοντας αυτές ήσυχες χωρίς μικροκομματικές και ρουσφετολογικές παρεμβάσεις που υπονομεύουν την πειθαρχία, την αξιοκρατία και το ηθικό. Φθάσαμε την θητεία στους 9 μήνες δημιουργώντας επιχειρησιακά προβλήματα στις Μονάδες. Η διάρκεια της θητείας θα πρέπει να είναι συνάρτηση των Αμυντικών αναγκών της Πατρίδας και μόνον αυτών.
Θα ήθελα επίσης, να αναφερθώ και στις μειωτικές επιθέσεις διαφόρων παραγόντων κατά των στελεχών των Ε.Δ., χωρίς να αντιδράσει κανένας από την ηγεσία. Το προσωπικό των Ε.Δ., εκτός από μισθό, ασφάλεια, υγεία, έχει και τιμή, την οποία πρέπει να υπερασπίζονται οι διοικούντες με θάρρος και παρρησία, ενίοτε με παραίτηση και δημόσια καταγγελία. Είναι δεδομένο ότι οι Ε.Δ. και η εξωτερική πολιτική είναι ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας και οι συνεχείς μειώσεις του αμυντικού προϋπολογισμού δεν απειλούν απλά το αξιόμαχο αλλά και την ίδια την εθνική κυριαρχία.

Ποια είναι η θέση σας για την ανακήρυξη της ΑΟΖ;
Είναι σίγουρο ότι η ΑΟΖ αποτελεί ένα από τα κορυφαία εθνικά ζητήματα. Η Κύπρος ήδη θα αρχίσει να απολαμβάνει τους οικονομικούς καρπούς της πολιτικής ενός μεγάλου Έλληνα ηγέτη, του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου.
Πιστεύω ότι η χώρα μας με ψυχραιμία, σωφροσύνη και ανάλογη πολιτική και στρατιωτική προετοιμασία, να επιλέξει το timing και να προχωρήσει στην ανακήρυξη και οριοθέτηση της ΑΟΖ, που είναι η μεγαλύτερη μετά την ΑΟΖ της Ιταλίας, να συνάψει τις σχετικές συμφωνίες με το Ισραήλ και την Κύπρο, ώστε να εξασφαλισθεί η συνέχειά τους, αυτό που το Ισραήλ αποκαλεί “διάδρομος της επιβίωσης”, μια στρατηγική συμμαχία για την Ελλάδα που αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος και να προχωρήσει στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Η διασφάλιση της ΑΟΖ καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για την ύπαρξη ισχυρών Ε.Δ. Βέβαια, εκτιμώ, ότι έχουμε “αργοπορήσει” σε όλα τα επίπεδα και τα αποτελέσματα φαίνονται στις σχετικές επαφές για οριοθέτηση της ΑΟΖ με Αλβανία, Λιβύη, Αίγυπτο. Όμως, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Τέτοια ευαίσθητα εθνικά θέματα απαιτούν μυστικότητα, επιμονή στο σκοπό, υπομονή, όχι τυμπανοκρουσίες για πολιτική εκμετάλλευση. Το διεθνές δίκαιο είναι με το μέρος μας και στο τέλος, η γείτονα Τουρκία θα αποδεχθεί την οριοθέτηση χωρίς προβλήματα.

Τι φταίει κατά την άποψή σας για την δυσμενή οικονομική κατάσταση που βρισκόμαστε σαν χώρα, με την ανεργία να καλπάζει με τους νέους να πλήττονται περισσότερο και τα νοικοκυριά να δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα;
Το πολιτικό σύστημα που έχει εγκατασταθεί από καταβολής του ελληνικού κράτους αποδεικνύεται διαχρονικά, με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, υπηρέτης όχι συμφερόντων του λαού και ανίκανο ή αδιάφορο να χειριστεί τα δημόσια πράγματα προς όφελος της χώρας. Τρισεκατομμύρια δανείων και βοηθειών προς το ελληνικό κράτος, από την ίδρυσή του, κατασπαταλήθηκαν και ληστεύτηκαν προς όφελος λίγων εκλεκτών (sic). Άχρηστα έργα υποδομής, ύποπτες επιχορηγήσεις, αντιπαραγωγικές “επιδοτήσεις”, μίζες, λαδώματα, καταχρήσεις, ερημοποίηση της αγροτικής γης, κομματικές προσλήψεις μέχρι και στον ιδιωτικό τομέα, ανικανότητα και αδιαφορία για οποιονδήποτε έλεγχο και μεταρρυθμίσεις, έφεραν την πατρίδα μας στο γκρεμό. Αλλά και το φαινόμενο της Παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, έπληξε την Ελλάδα, όπου πολλές επιχειρήσεις ντόπιες και ξένες, προτίμησαν επενδύσεις σε φθηνότερες αγορές με φθηνό εργατικό δυναμικό με αποτέλεσμα η ανεργία να φθάσει στα σημερινά επίπεδα, χωρίς οι ταγοί της χώρας να μπορούν να δώσουν λύσεις.

Πως είναι η καθημερινότητά σας πλέον σαν πολίτης; Σας λείπει η στρατιωτική ζωή;
Θα ήταν αφύσικο εάν μετά από 40 χρόνια στο Στρατό, όπου έζησα έντονες χαρές και λύπες και η μία ημέρα δεν ήταν ίδια με την προηγούμενη, να έλεγα ότι δεν λείπει. Όμως, υπήρξα πάντα ρεαλιστής στη ζωή και συνειδητοποιημένος άνθρωπος και η προσαρμογή ήταν άμεση. Προσωπικά, δεν είχα απομακρυνθεί από την τοπική κοινωνία, από τους φίλους και τους συγγενείς μου και ως εκ τούτου δεν υπήρξε πρόβλημα. Η καθημερινότητά μου είναι όπως όλων των απλών ανθρώπων. Αθλούμαι επί 2ώρον καθημερινά και είμαι στη φάση να εγγραφώ στον Ορειβατικό και σκοπευτικό σύλλογο της περιοχής μου.
Πάντα με αγάπη και σεβασμό συναναστρέφομαι με τους εν ενεργεία  και αποστρατεία συναδέλφους, ποτέ όμως δεν πρέπει να εμπλεκόμαστε στα “πόδια” των αρχηγών αλλά πάντοτε με πράξεις και λόγια να στηρίζουμε αυτούς.


Τι θα συμβουλεύατε του νέους να κάνουν για να αντιμετωπίσουν την κρίση;
Εδώ που η γενιά μας έφθασε την χώρα, είναι δύσκολο να δώσεις συμβουλές στους νέους που πλέον αμφισβητούν τους πάντες και εν μέρει έχουν απόλυτο δίκιο. Όμως, πρέπει να φανούμε όλοι δυνατοί και να δώσουμε ελπίδα και προοπτική και όνειρα στους νέους ανθρώπους. Δόγμα όλων, πρέπει να είναι αυτή την εποχή “οποιαδήποτε δουλειά να κάνουμε δεν είναι ντροπή”. Οι νέοι μας να συνεχίσουν να αγωνίζονται να κάνουν πράξη τα όνειρα, τα σχέδια για την ζωή τους, δηλαδή να σπουδάσουν, να μάθουν μια τέχνη, πάντα σκεπτόμενοι ρεαλιστικά και μετρώντας τις δυνάμεις τους.
Να δουν οι νέοι και γενικά όλοι οι Έλληνες με θετικό μάτι την επιστροφή στη γη μας στην γεωργία οργανωμένα πλέον, με νέες και έξυπνες καλλιέργειες χωρίς τις αυταπάτες των επιδοτήσεων. Πιστεύω όπου υπάρχει θέληση και διάθεση για αγώνα θα υπάρχει πρόοδος, επιτυχία και ευημερία.
Όμως η πολιτεία τι έχει κάνει; Μιλάει για επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων πρακτικά όμως τίποτε. Κάθε χρόνο αποφοιτούν χιλιάδες νέοι από τα Πανεπιστήμια, άνεργοι απογοητευμένοι από τον προγραμματισμό της Πατρίδας. Ποια πρότυπα έχουμε δημιουργήσει στους νέους μας; Μήπως το πρότυπο του νεόπλουτου της κοινωνίας;

Γνωρίζω ότι έχετε υπηρετήσει σ' όλες τις βαθμίδες διοίκησης και έχετε αποκομίσει μία πολύτιμη πείρα στη διαχείριση προσωπικού, αλλά και κρίσιμων καταστάσεων. Πιστεύετε ότι θα μπορούσατε να βοηθήσετε τους συμπολίτες σας χρησιμοποιώντας την πολύτιμη αυτή πείρα στον πολιτικό στίβο;
Θα ήθελα να επισημάνω ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι λειτούργημα είναι προσφορά προς τον συνάνθρωπο και όχι τρόπος επιβίωσης και πλουτισμού. “Δει τον αγαθόν άνδρα παυόμενον της αρχής μη πλουσιώτερον, αλλά μάλλον ενδοξότερον γεγονέναι” διακηρύττουν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Αν μέσα σ' αυτά τα πλαίσια και βέβαια εκτός κομματικών γραμμών μου ζητηθεί να βοηθήσω τον τόπο μου θα το κάνω.
Αυτή την περίοδο, όλοι οι Έλληνες πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να κρατήσουμε την κοινωνική συνοχή, αφήνοντας στην άκρη τις διαφορές μας.


Αν ήσασταν Δήμαρχος σε ποιο τομέα θα δίνατε περισσότερο προσοχή ή τι θα αλλάζατε αμέσως;
Δεν γνωρίζω τα οικονομικά των Δήμων και καλόν είναι να μην κάνουμε κριτική. Απ' όσο γνωρίζω η περιοχή μας έχει άξιους και έντιμους Δημάρχους. Οι Δήμοι της περιοχής μας διαχειρίζονται μεγάλα  έσοδα αφού λειτουργούν και δρουν σε μεγάλες βιομηχανικές περιοχές και μπορούν με καλή και συνετή διαχείριση να μεγαλουργήσουν προς όφελος των δημοτών τους.
Οι δήμαρχοι, σ' αυτή την περίοδο είναι συμπαραστάτες των νέων και των ανέργων στην εξεύρεση εργασίας και την μείωση της ανεργίας. Ο Δήμαρχος είναι αυτός που θα είναι μπροστάρης μαζί με τους εθελοντές αλληλεγγύης και βοήθειας στους πάσχοντες συνανθρώπους μας. Ο Δήμαρχος ευαισθητοποιεί τους δημότες του στην προστασία του περιβάλλοντος όπου θα μεγαλώσουν οι νέες γενεές της πατρίδας μας. Ο Δήμαρχος πρέπει να είναι το υπόδειγμα και το πρότυπο του πολίτη που θα προσβλέπουν με εμπιστοσύνη οι άνθρωποι και κυρίως οι πάσχοντες.
Για τον Στρατηγό
Παναγιώτη Κυριάκου και πρώην Δήμαρχο Τανάγρας αποδίδω τον απόλυτο σεβασμό και την αγάπη μου διότι υπήρξε ένας έντιμος και άριστος συνάδελφος και ένας ΤΙΜΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ και είχε και ανάλογα αποτελέσματα.

Στο χωριό σας την Αυλίδα, τι είναι αυτό που σας ενοχλεί και τι είναι αυτό που σας ευχαριστεί;
Η Αυλίδα είναι όμορφη ιστορική περιοχή με φιλόξενους και σκληρά εργαζόμενους κατοίκους.
Με ευχαριστεί ιδιαίτερα που οι άνθρωποι έχουν μείνει ακόμη αγνοί με την αίσθηση του χωριού και της γειτονιάς. Με ικανοποιεί η προκοπή και η πρόοδος των νέων παιδιών, η ενεργητικότητα των πατέρων της εκκλησίας και η βοήθεια που προσφέρουν στους συμπολίτες μας. Ιδιαίτερη εντύπωση μου προξένησε η αγάπη και ο σεβασμός που με υποδέχτηκαν στην περιοχή μετά από απουσία πολλών ετών. Όμως με ενόχλησε ιδιαίτερα  η ανεργία που πλήττει τους ανθρώπους και κυρίως τους νέους, η εγκατάλειψη της γεωργίας από τους κατοίκους και η ερημοποίηση της υπαίθρου στο όνομα των “επιδοτήσεων”, η επιβάρυνση του περιβάλλοντος του Ευβοϊκού. Κυρίως όμως, με στεναχωρεί, ότι μια περιοχή με τεράστια ιστορία και σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους έχει μείνει άγνωστη και αναξιοποίητη.
Όμως αισιοδοξώ ότι οι νέοι άνθρωποι που έχουν αναλάβει τις τύχες της περιοχής μας θα οδηγήσουν τον τόπο στον δρόμο της προκοπής και της ευημερίας.