Του Ιωάννη Δημητρόπουλου Αντιστρατήγου ε.α- Μαθηματικού

Πέρασαν 28 μήνες από την έναρξη της συριακής κρίσης και οι μάχες μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων (Κ/Δ) και των αντικαθεστωτικών (Α/Κ), με εξαίρεση μικρά χρονικά διαστήματα, συνεχίζονται με αμείωτη ένταση με αποτέλεσμα η Συρία να έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο ερείπιο και κανένας να μην μπορεί με απόλυτη βεβαιότητα να πει πότε και πως θα τελειώσει ο πόλεμος αυτός. Η πλήρης επιβεβαίωση τής από 15 Οκτωβρίου 2012 εκτίμησής μας για τη μέχρι τώρα εξέλιξη του εμφύλιου στη Συρία, μας υποχρεώνει να επικαιροποιήσουμε αυτήν από πλευράς χρόνου, υπαρχουσών συνθηκών και συμβάντων, ώστε να καταστεί σαφές, όσον τούτο είναι δυνατόν, προς τα που οδηγείται ο πόλεμος αυτός και ποίος είναι ο ορίζοντας τερματισμού του. Πριν όμως από αυτό, θα παραθέσουμε ορισμένα γενικά στοιχεία για τις μέχρι τώρα επιπτώσεις του τόσο στη χώρα αυτή όσο και στα γειτονικά με αυτή κράτη, τη στάση της διεθνούς κοινότητας, τις διπλωματικές προσπάθειες για την επίλυση της κρίσης και τέλος τη στρατιωτική κατάσταση των αντιμαχομένων πλευρών.

Ο απολογισμός, σήμερα 10 Ιουλίου 2013 είναι τραγικός. Υπάρχουν 100.190 νεκροί σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΣΠΑΔ), εξ ων 5.144 παιδιά κάτω των 16 ετών, 1.700.000 πρόσφυγες στα όμορα και μη κράτη, 4.500.000 εσωτερικοί πρόσφυγες, εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες, χιλιάδες αγνοούμενοι και το μίσος της μιας πλευράς έναντι της άλλης στα ύψη με αποτέλεσμα να διαπράττονται φρικαλεότητες σε βάρος αθώων πολιτών. Η κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας χαώδης με την εγχώρια παραγωγή σε είδη διατροφής να έχει πληγεί σημαντικά, την παραγωγή του σιταριού να έχει μειωθεί από τα 4 εκατομμύρια τόνους στα 2,4 μείωση 40%, τον τουρισμό που ήταν μια από τις κύριες πηγές εσόδων σε μηδενικά επίπεδα και την παραγωγή πετρελαίου να έχει περιοριστεί στα 20.000 βαρέλια την ημέρα από 250.000 που ήταν πριν από τον πόλεμο, μείωση 92%. Η κατάσταση αυτή προβλέπεται ότι θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο διότι ο πόλεμος δεν φαίνεται να τερματίζεται και επιπλέον δημιουργείται κίνδυνος για τη σταθερότητα της γύρω περιοχής. Ο αριθμός των προσφύγων στην Τουρκία, στην Ιορδανία, στο Λίβανο και στο Ιράκ έχουν ξεπεράσει κάθε πρόβλεψη. Τα κράτη αυτά έχουν κυριολεκτικά “βουλιάξει” από τους πρόσφυγες και δεν μπορούν να τους προσφέρουν ούτε τα στοιχειώδη εάν δεν τους δοθεί οικονομική βοήθεια. Μέχρι σήμερα για τους πρόσφυγες μόνο από την ΕΕ και τις ΗΠΑ έχουν διατεθεί μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας του ΟΗΕ 560 εκατ. ευρώ και 510 εκατ. δολ. αντίστοιχα, με το μεγαλύτερο μέρος τους να έχει δοθεί στις τέσσερες προαναφερθείσες χώρες.

Σύμφωνα με την αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ για θέματα ανθρωπιστικής βοήθειας προβλέπεται ότι, μέχρι το τέλος του 2013 ο αριθμός των προσφύγων θα ανέλθει στις 3.000.0000, καθόσον 8.000 άτομα εγκαταλείπουν καθημερινά τη σπαρασσόμενη χώρα και ότι 10.000.000 κάτοικοι της Συρίας μέχρι το Μάρτιο του 2014 θα χρειασθούν οικονομική βοήθεια προκειμένου να επιβιώσουν. Η βοήθεια για την αντιμετώπιση αυτής της επισιτιστικής απειλής, κατά τους πλέον συντηρητικούς υπολογισμούς, θα ξεπεράσει τα 5 δις ευρώ.

Στη χώρα μας μέχρι σήμερα, σύμφωνα με το υπουργείο προστασίας του πολίτη, οι εκ Συρίας πρόσφυγες ανέρχονται στα 9.120 άτομα και φιλοξενούνται σε κέντρα στη Ρόδο και την Κρήτη, τα οποία είναι δυναμικότητας 20.000 ατόμων.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η ευθύνη για τη δημιουργία του φαινομένου των προσφύγων, ανήκει πρωτίστως σ’ αυτούς που ξεκίνησαν τον πόλεμο και δευτερευόντως σε όσους συνεχίζουν να παρέχουν πάσης φύσεως βοήθεια για τη συνέχισή του με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να αυξάνει εκθετικά. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, καθόσον ο Άσαντ ούτε ξεκίνησε τον εμφύλιο στη Συρία, αλλά ούτε και επιθυμεί τη συνέχισή του.

Όλα σχεδόν τα κράτη με την έναρξη της συριακής κρίσης έλαβαν θέση υπέρ ή κατά του Άσαντ. Έτσι η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν υποστηρίζουν το καθεστώς Άσαντ, ενώ οι ΗΠΑ, η Γαλλία , η Μ. Βρετανία, η Γερμανία, η Τουρκία, η Ιορδανία, ο Λίβανος, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία έχουν ταχθεί κατά του Άσαντ και υπέρ των Α/Κ. Το Ισραήλ και το Ιράκ καίτοι φιλοδυτικές χώρες τηρούν στάση αναμονής, αν και το Ισραήλ τελευταία επιθυμεί τον «διάβολο» Άσαντ που τον ξέρει από τους «δαίμονες» ισλαμιστές που δεν γνωρίζει και επιπλέον τελευταία, φαίνεται ότι αναθεώρησε την αρχική εκτίμησή του για την έκβαση του πολέμου . Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έχουν ευθυγραμμισθεί πλήρως με τη θέση των ΗΠΑ. Όμως, τα κράτη της ΕΕ εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης δείχνουν απρόθυμα για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία με εξαίρεση την Αγγλία και τη Γαλλία.

Την 20η Μαϊου 2013 η Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών (BND) παραδέχθηκε ότι η πριν ένα χρόνο εκτίμησή της για ήττα του Άσαντ μέχρι την περασμένη άνοιξη αποδείχθηκε λανθασμένη, γιαυτό και προέβη στην αναθεώρησή της.

Την 28η Μαϊου 2013 οι υπουργοί εξωτερικών των κρατών της ΕΕ, ύστερα από ιδιαίτερη επιμονή της Γαλλίας και της Αγγλίας, αποφάσισαν την άρση του εμπάργκο όπλων προς τους Α/Κ και τη διατήρηση όλων των κυρώσεων εναντίον του καθεστώτος του Άσαντ. Τη 14η Ιουνίου και ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποφάσισε να χορηγήσει στρατιωτική βοήθεια στους Α/Κ, χωρίς να δώσει διευκρινήσεις για το είδος και την ποσότητα του οπλισμού.

Στις 22 και 23 Ιουνίου τα 11 βασικά μέλη, ΗΠΑ, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Γερμανία, Ιταλία, Ιορδανία, Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, ΗΑΕ και Αίγυπτος που αυτοαποκαλούνται και ως «Φίλοι της Συρίας», συνεδρίασαν στην Ντόχα του Κατάρ και αποφάσισαν να εφοδιάσουν με όπλα τους Α/Κ. Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο εξωτερικών η απόφαση αυτή προκαλεί ανησυχίες και θα δυσχεράνει τις προσπάθειες για εύρεση μιας ταχείας πολιτικής λύσης.

Οι πολιτικές εξελίξεις της 3ης Ιουλίου 2013 στην Αίγυπτο, με την ανατροπή του Μόρσι και την απομάκρυνση από την εξουσία του Πολιτικού Ισλάμ (Μουσουλμανική Αδελφότητα και Σαλαφιστές), θα επηρεάσουν αρνητικά τον αγώνα των Α/Κ της Συρίας για προφανείς λόγους, καθόσον πλειοψηφούσα τάση στον Συριακό Εθνικό Συνασπισμό είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Οι υποστηρικτές των Α/Κ και κυρίως η Τουρκία, η Γαλλία και η Αγγλία καθώς και ο γερουσιαστής Μακέιν, που επισκέφθηκε τους Α/Κ την 27ηΜαϊου και διαπίστωσε τη δεινή κατάστασή τους, πιέζουν για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, όμως οι ΗΠΑ δεν θέλουν να μπουν σε περιπέτειες για τους λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια.

Οι ΗΠΑ έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο και αμηχανία για τέσσερις, κυρίως, λόγους: Πρώτον διότι οι Α/Κ τους οποίους βοηθούν για να ανατρέψουν τον Άσαντ αποδείχθηκαν χειρότεροι από αυτόν στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στα εγκλήματα πολέμου με συνέπεια να εξοργίσουν τη διεθνή κοινότητα η οποία τώρα εκφράζει επιφυλάξεις αν οι Α/Κ είναι σε θέση να εκδημοκρατίσουν τη Συρία, δεύτερον αυτοπαγιδεύθηκαν με τη λεγόμενη «κόκκινη γραμμή» και τη χρήση των χημικών όπλων, με αποτέλεσμα ακόμη και ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Μακέιν να κατηγορεί τον πρόεδρο των ΗΠΑ για ασυνέπεια και να τον καλεί να αναλάβει δράση αμέσως, προκειμένου να κατοχυρωθούν ζώνες ασφαλείας, να γίνει απαγόρευση πτήσεων και να εξοπλισθούν οι Α/Κ, τρίτον η βοήθειά τους (οικονομική και στρατιωτική ) προς τους Α/Κ πηγαίνει χαμένη, καθόσον δεν επέρχεται αποτέλεσμα και τέταρτον εξ αιτίας του υπάρχοντος δισταγμού για ανάληψη χερσαία επέμβασής τους στη Συρία, διότι για να είναι αποτελεσματική μια τέτοια ενέργεια με τα γεωγραφικά και στρατιωτικά χαρακτηριστικά της χώρας αυτής ( έκταση 185.180 τ.χλμ, μορφολογία, εδαφική διαμερισμάτωση, τακτικός στρατός, Α/Α άμυνα, κ.λπ) θα απαιτηθούν τουλάχιστον 150.000 στρατιώτες που αυτό μεταφράζεται σε 5.000-6.000 νεκρούς και τριπλάσιους τραυματίες. Επομένως υιοθέτηση ενός τέτοιου εγχειρήματος σημαίνει ότι οι ΗΠΑ μπαίνουν σε μεγάλες περιπέτειες, καθόσον οι αμερικανοί μπορεί να μην ενδιαφέρονται για το ποίο κράτος της Ευρώπης ή της Ασίας βομβαρδίζεται, όμως δεν συγχωρούν δύο πράγματα τις απώλειες αμερικανών στρατιωτών σε ξένο έδαφος και την κατάρρευση του χρηματιστηρίου τους. Αυτός είναι κατά τη γνώμη μας ο λόγος όπου οι ΗΠΑ δεν επεμβαίνουν στη Συρία και δείχνουν την ίδια διστακτικότητα που έδειξαν στη Βοσνία το 1993 με τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου από τους σέρβους εναντίον των μουσουλμάνων. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν έχει ακόμη στη διάθεση αξιόπιστο σχέδιο για τη Συρία που να το θεωρεί λειτουργικό γιαυτό και αρνείται να δώσει τη συγκατάθεσή του.

Επίσης και η Τουρκία βρίσκεται σε αδιέξοδο, καθόσον με την έναρξη της συριακής κρίσης, τάχθηκε στο πλευρό των Α /Κ και ενεπλάκη ενεργά σε αυτήν, ελπίζοντας ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2012 το αργότερο το καθεστώς του Άσαντ θα ήταν παρελθόν. Όμως, η εξέλιξη των πραγμάτων διέψευσε τις προβλέψεις της, με αποτέλεσμα σήμερα να μην μπορεί να απεμπλακεί και μετά από τις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις της 11ηςΜαϊου στο Ρεϊχανλί, τουρκική πόλη στα σύνορα με τη Συρία, να φοβάται ότι ο Άσαντ θα μεταφέρει τις συγκρούσεις στο έδαφός της εάν οι ΗΠΑ δεν αναλάβουν στρατιωτική δράση (απομόνωση εναέριου χώρου, στρατιωτική επέμβαση, κ.λπ). Επιπλέον οι πρόσφατες καθημερινές, ακέφαλες και αυθόρμητες διαδηλώσεις, κατά του Ερντογάν στις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας έχουν δυσχεράνει σε κάποιο βαθμό τις πρωτοβουλίες και τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ. Βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς ο Ερντογάν, παρά το πρόσφατο ψαλίδισμά του, είναι κυρίαρχος στην Τουρκία για τρεις κυρίως λόγους: Πρώτον διότι διαθέτει μεγάλο λαϊκό έρεισμα, είναι ίσως ο μοναδικός πρωθυπουργός εν ενεργεία, που σε τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις αυξάνει το εκλογικό του ποσοστό, δεύτερον διότι ελέγχει απόλυτα το κράτος, καθόσον με την άνοδό του στην εξουσία το 2002 διέλυσε το λεγόμενο “ derin devlet ” ( βαθύ κράτος) αυτής και τρίτον διότι οι ηγέτες των αντιπολιτευόμενων κομμάτων είναι ανύπαρκτοι.

Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί εκ μέρους του Ισραήλ την 25η Ιανουαρίου και την 3η και 5η Μαϊου 2013 με σκοπό την καταστροφή των οπλικών συστημάτων ( πύραυλοι Fateh-110) που προορίζονταν για τη Λιβανέζικη Hezbollah αποτελούν ξεχωριστό ζήτημα και δεν πρέπει να συνδέονται/συγχέονται με τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, καθόσον πρόκειται για εξάλειψη «εχθρικής επιθετικής απειλής» που εντάσσεται στα μέτρα της προληπτικής άμυνας ενός κράτους (νόμιμης) για την προστασία του από σύγχρονα όπλα ( άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ) και κατά τη γνώμη μας ορθώς έπραξε η Ελλάδα που δεν τους καταδίκασε.

Τέλος όλα σχεδόν τα δυτικά κράτη συμφωνούν στο σκοπό (αποχώρηση του Άσαντ ) διαφωνούν, όμως, στον τρόπο και τη μεθοδολογία υλοποίησής του , καθόσον άλλοι επιθυμούν στρατιωτική επέμβαση και άλλοι όχι. Επιπλέον έχουν όλοι τώρα συνειδητοποιήσει ότι οι Κ/Δ έχουν στρατό που αποτελείται από «στρατιώτες» με την πειθαρχία και τον επαγγελματισμό που υποδηλώνει η λέξη αυτή, ενώ οι Α/Κ αποτελούνται από «μαχητές» που σημαίνει απειθαρχία, ερασιτεχνισμό και αναποτελεσματικότητα.

Λεπτομέρειες για τη θέση/στάση των κρατών, την εμπλοκή της Τουρκίας , τη θέση της Κύπρου και της Ελλάδος καθώς και για τις επιπτώσεις στις Ε/Τ σχέσεις στο άρθρο «ΣΥΡΙΑ και ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ» στο ΣΑΑΙΤΘ.

Στο διπλωματικό τομέα παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του διαμεσολαβητή Λ. Μπραχίμι δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος. Ο διπλωμάτης αυτός στις αρχές Μαϊου απείλησε με παραίτηση και λόγω της κινητικότητας που παρουσιάσθηκε εκ μέρους της Ρωσίας, των ΗΠΑ και του ΟΗΕ για πολιτική επίλυση του συριακού προβλήματος αλλά και των πιέσεων που δέχθηκε από τη διεθνή κοινότητα άλλαξε γνώμη και δεν πραγματοποίησε την απειλή του.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια άνευ προηγουμένου κινητικότητα από τη διεθνή κοινότητα προκειμένου να εξευρεθεί μια βιώσιμη πολιτική λύση στη συριακή κρίση. Όμως, είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να εξευρεθεί μια τέτοια λύση, καθόσον πρώτον κανένας δεν μετακινείται από τις θέσεις του σχετικά με τη συμμετοχή ή μη του προέδρου Άσαντ στη Νέα Συρία και δεύτερον οι Α/Κ αυτή τη χρονική περίοδο βρίσκονται σε μειονεκτική θέση επιχειρησιακά και γιαυτό θα επιδιώξουν την αναβολή μιας τέτοιας σύσκεψης προκειμένου να προσπαθήσουν βελτιώσουν τη θέση τους. Η πρωτοβουλία αυτή, για την εξεύρεση πολιτικής λύσης, ανήκει στον ΟΗΕ,στις ΗΠΑ και τη Ρωσία και παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους φαίνεται ότι η διάσκεψη «Γενεύη 2» που είχε προγραμματισθεί αρχικά για τον Ιούνιο και ακολούθως για τον Ιούλιο του 2013, κατά πάσα πιθανότητα θα αναβληθεί επ΄αόριστον. Επιπλέον ο ΟΗΕ δεν επιβάλλει κυρώσεις στα κράτη που εφοδιάζουν με όπλα τόσο τους Α/Κ( ΗΠΑ, Γαλλία, Τουρκία, κ.λπ) όσο και τις Κ/Δ (Ρωσία , Ιράν), με αποτέλεσμα η τακτική αυτή να οδηγεί στην αύξηση των νεκρών, της φτώχειας, της δυστυχίας και της προσφυγιάς. Τέλος ο Γ.Γ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν με την ευκαιρία του Ραμαζανιού, ζήτησε από όλες τις μονάδες των Κ/Δ και των Α/Κ αλλά και από τον καθένα που κατέχει όπλο να σταματήσουν να πολεμούν και να αφιερώσουν στην ειρήνη αυτό τον ιερό μήνα.

Από τη 15η Οκτωβρίου του 2012 μέχρι σήμερα οι Κ/Δ, συνεπικουρούμενες τον τελευταίο καιρό και από μαχητές της Λιβανέζικής Hezbollah, εφάρμοσαν ένα σχέδιο «τύπου Παπάγου» για τη σταδιακή εκκαθάριση της χώρας τους από τους αντάρτες και τους ξένους τρομοκράτες, δίνοντας παράλληλα και τακτικές μάχες με επιτυχία. Οι Α/Κ από την πλευρά τους, στον τομέα των τακτικών επιχειρήσεων μέχρι το Μαϊο παρουσίασαν μια παρατεταμένη ακινησία, ενώ όλο αυτό το διάστημα, επιδόθηκαν με ιδιαίτερη σκληρότητα σε ενέργειες ανταρτών, όπως απαγωγές, δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις, καταστροφές, κ.λπ, διότι δεν είχαν άλλες δυνατότητες. Ενδεικτικά αναφέρονται δύο απαγωγές που προκάλεσαν ιδιαίτερη εντύπωση και συντάραξαν τη διεθνή κοινή γνώμη. Η απαγωγή (αιχμαλωσία) των 20 παρατηρητών του ΟΗΕ (υπάρχουν 1000 παρατηρητές του ΟΗΕ στη Συρία) την 20η Μαρτίου 2013 και η απελευθέρωση τους μετά από τρεις ημέρες, ύστερα από την κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας καθώς και η απαγωγή την 22α Απριλίου και η κατά πάσα πιθανότητα επί τόπου εκτέλεση των δύο Μητροπολιτών του Χαλεπίου. Οι ενέργειες αυτές των Α/Κ σε συνδυασμό με τις εκτελέσεις παιδιών, τους δημόσιους κανιβαλισμούς από αξιωματούχους τους και τις προσπάθειές τους την 15η Μαϊου για την απελευθέρωση 4.000 σκληρών εγκληματιών από τις φυλακές του Χαλεπίου έχουν εξαγριώσει ακόμη και τους μετριοπαθείς σουνίτες οι οποίοι τώρα στρέφονται προς τον Άσαντ τον οποίον θεωρούν ως μοναδικό φορέα που μπορεί να εξασφαλίσει την ειρηνική συμβίωση των κατοίκων και τον κοσμικό χαρακτήρα της χώρας τους.

Το Μάρτιο του 2013 έγινε περιορισμένη χρήση της χημικής ουσίας σαρίν στο Χαλέπι και στα περίχωρα της Δαμασκού και από την οποία βρήκαν το θάνατο 25 άτομα. Οι Κ/Δ και οι Α/Κ αλληλοκατηγορούνται για το ποίος έκανε χρήση. Βέβαια σε έναν εμφύλιο πόλεμο είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να διαπιστωθεί ποία πλευρά έκανε χρήση Χ.Ο. Οι δυτικοί με « ισχνές αποδείξεις» ισχυρίσθηκαν ότι η χρήση των Χ.Ο έγινε από τις Κ/Δ και ζητούσαν από τις ΗΠΑ να επέμβουν στρατιωτικά, καθόσον ο Άσαντ υπερέβη την «κόκκινη γραμμή»,ενώ η Ρωσία από την πλευρά της διέρρευσε την πληροφορία ότι «όλα αυτά είναι σαν το σχέδιο του Ιράκ» υπονοώντας τα ψέματα του Μπλερ και Μπους για τα δήθεν στοιχεία που διέθεταν για τα ανύπαρκτα πυρηνικά του Σαντάμ και επιπλέον επιβεβαιώνει ότι η χρήση των Χ.Ο έγινε από τους Α/Κ. Τέλος, ο ΟΗΕ μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει θέση για το θέμα αυτό, καθόσον τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του δεν του επιτρέπουν να διαμορφώσει γνώμη ποία εκ των δύο πλευρών έκανε τη χρήση των Χ.Ο.

Τους τελευταίους δύο μήνες, ήτοι από 10η Μαϊου μέχρι 10η Ιουλίου 2013, διεξήχθησαν φονικές μάχες στις περιοχές της Δαμασκού, του Κουσεϊρ, της χόμς και του Χαλεπίου. Σ΄ όλες αυτές τις μάχες οι Α/Κ ηττήθηκαν κατά κράτος με αποτέλεσμα ακόμη και οι υποστηρικτές τους να παραδέχονται τώρα, ότι η πλάστιγγα του πολέμου κλείνει προς το μέρος των Κ/Δ. Το γεγονός αυτό τους κάνει επιφυλακτικούς για εξεύρεση πολιτικής λύσης στην προγραμματισμένη για τον Ιούλιο«Γενεύη2», καθόσον χωρίς τον Άσαντ είναι δύσκολα να συγκληθεί μια τέτοια διάσκεψη και επιπλέον φοβούνται ότι αυτός θα απαιτήσει σκληρούς όρους για τους Α/Κ. Αυτός είναι κατά την γνώμη μας και ο κύριος λόγος που η διάσκεψη της Γενεύης δρομολογείται τεχνηέντως στην επ΄ αόριστον αναβολή.

Η έκβαση των παραπάνω επιχειρήσεων χαρακτηρίζεται ως ξεκάθαρη νίκη των Κ/Δ και αποτελεί μια πανηγυρική διάψευση για πολλοστή φορά όλων εκείνων που πίστευαν ότι ο Άσαντ «μετράει μέρες»,«σίγουρη η ξένη στρατιωτική επέμβαση»,κλπ. Εδώ «δυοίν θάτερον», ή οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις τους βασίσθηκαν σε μεθόδους και τακτικές μαντικής και προαίσθησης που «εν πολλοίς» ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και είναι έργο των πάσης φύσεως και μορφής medium ή ακόμη χειρότερο προσάρμοσαν τα συμπεράσματά τους στις επιθυμίες τους. Όμως, όπως και να έχουν τα πράγματα, ένα είναι βέβαιο ότι τα συμπεράσματά τους δεν ήταν αποτέλεσμα λογικής ενέργειας, βασισμένης στην αντικειμενική και ορθή συνεκτίμηση των γεγονότων, των στοιχείων και των ενδείξεων.

Πάντως μετά τις τελευταίες επιχειρήσεις ομόφωνη είναι η άποψη των έγκυρων σχολιαστών ότι ανατροπή του Άσαντ χωρίς ξένη επέμβαση δεν είναι εφικτή αλλά και στην περίπτωση αυτή το τι θα επακολουθήσει τόσο εντός όσο και πέριξ της Συρίας είναι εξαιρετικά ασαφές. Όμως, διάχυτη είναι η άποψη ότι, εφόσον οι υποστηρικτές του Άσαντ ( Ρωσία, Κίνα και Ιράν) δεν αλλάζουν στάση, στρατιωτική επέμβαση στη Συρία δεν πρόκειται να γίνει.

Η αναμφισβήτητη ήττα των Α/Κ οφείλεται κυρίως σε τρεις λόγους: Πρώτον στην ύπαρξη πολυφωνίας τόσο στο πολιτικό όσο και στο στρατιωτικό σκέλος τους, δεύτερον στη συχνή αλλαγή ηγεσίας στον Συριακό Εθνικό Συνασπισμό, άλλαξαν τέσσερις πρόεδρους σε 10 μήνες, ο τελευταίος ο Αχμάντ Ασί Τζάμπρα εξελέγη την 6η Ιουλίου 2013 με 55 ψήφους έναντι 52 του αντιπάλου του Μουσταφά Σαμπάχ και 8 λευκών και τρίτον στην αποξένωσή τους από τα μεγάλα στρώματα του πληθυσμού εξ αιτίας των ειδεχθών εγκλημάτων που διαπράττουν. Ειδικότερα υπάρχει πληθώρα οργανώσεων και επιτροπών, όπως το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο, ο Συριακός Εθνικός Συνασπισμός (ΣΕΣ), η Μουσουλμανική Αδελφότητα(Μ.Α), η Επιτροπή Εθνικού Συντονισμού που τάσσεται κατά της ξένης επέμβασης και υπέρ της άμεσης ειρηνικής λύσης με διάλογο , οι Τοπικές Συντονιστικές Ομάδες που οργανώνουν διαδηλώσεις κατά του Άσαντ και στρατολογούν μέλη, η Εθνική Συντονιστική επιτροπή, το Φιλελεύθερο Κίνημα του Κίλο, κ.λπ. Ανώτερο από όλα αυτά τα όργανα είναι ο ΣΕΣ, που αριθμοί 115 μέλη, τα οποία προέρχονται από τις 80 συνιστώσες των Α/Κ ομάδων. Στον ΣΕΣ οι κυρίαρχες τάσεις είναι τρεις η Μ.Α, η πτέρυγα του επιχειρηματία Μουσταφά Σαμπάχ και γ.γ του ΣΕΣ που υποστηρίζεται από το Κατάρ και το σχήμα του προέδρου Αχμάντ Ασί Τζάμπρα που ανήκει στο κίνημα Κίλο και υποστηρίζεται από τη Σ. Αραβία. Στο στρατιωτικό σκέλος των Α/Κ υπάρχει ο Συριακός Απελευθερωτικός Στρατός, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός, ο Συριακός Εθνικός Στρατός, οι Ομάδες Ακραίων Ισλαμιστών, το Μέτωπο Al Nursa παρακλάδι της al Qaeda του Ιράκ, κ.λπ. Τόσο στον πολιτικό όσο και στο στρατιωτικό τομέα όλοι μιλούν για συνεργασία αλλά ελλείψει ενιαίας διοίκησης δεν μπορούν να συντονισθούν και η κάθε ομάδα αν δεν περάσει η γραμμή της διαφωνεί και καταγγέλλει, όπως πρόσφατα έκανε ο εκπρόσωπος των Φιλελευθέρων Κίλο που απείλησε ότι δεν θα λάβει μέρος στη διάσκεψη της Γενεύης αν η συμμετοχή του στον ΣΕΣ δεν είναι αριθμητικά αυξημένη, ενώ ο Συριακός Εθνικός Στρατός δήλωσε ότι ΣΕΣ χωρίς τη σοβαρή συμμετοχή του είναι Συνασπισμός Αυταπατών. Τέλος το Μέτωπο Al Nursa τη 2α Ιουλίου 2013 επιτέθηκε κατά του Ελεύθερου Συριακού Στρατού διότι έχει την άποψη ότι δεν είναι ισλαμιστές αλλά κοσμικοί.

Η κατάσταση των αντιμαχομένων πλευρών σήμερα σε γενικές γραμμές διαμορφώνεται ως εξής:

Οι Κ/Δ φαίνεται ότι ελέγχουν όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα Δαμασκό, Χαλέπι , Χομς, κ.λπ. Κατάφεραν να διατηρήσουν τη συνοχή τους και παρά την παράταση του πολέμου, λόγω των επιτυχιών τους, το ηθικό βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Οι Α/Κ έχουν περιορισθεί σε χωριά της υπαίθρου με όλα τα αρνητικά σημεία που έχει μια τέτοια εξέλιξη στις μικρές κοινωνίες. Μετά την ήττα τους στο Κουσεϊρ ο βαθμός απογοήτευσης τόσο των ιδίων όσο και των υποστηρικτών τους ήταν μεγάλος καθώς και η πτώση του ηθικού τους ραγδαία, καθόσον τίποτα δεν επιδρά τόσο καταλυτικά στην πτώση του ηθικού ενός στρατού σε περίοδο πολέμου όσο η ήττα (στρατιωτικό αξίωμα). Εδώ που έχουν οδηγηθεί τα πράγματα για να ανακάμψουν οι Α/Κ χρειάζεται άμεση και αποφασιστική βοήθεια από ξένες δυνάμεις, ενότητα διοικήσεως τόσο στον πολιτικό όσο και στον στρατιωτικό τομέα και απομόνωση των ακραίων ισλαμιστών, διαφορετικά το κίνημά τους αργά ή γρήγορα θα φυλλορροήσει.

Είναι σαφές ότι ό Άσαντ, λόγω των επιτυχιών του, βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση και θεωρεί ότι όποιος επιζητά τη συνθηκολόγηση παραδέχεται την ήττα του, γιαυτό εάν πραγματοποιηθεί η διάσκεψη της Γενεύης θα προσέλθει για να επιβάλλει και όχι να αποδεχθεί όρους, θα επιδιώξει δηλαδή, την υπογραφή μιας συνθήκης τύπου «Βάρκιζας» όπου θα προβλέπεται η άμεση κατάπαυση του πυρός και ο αφοπλισμός των Α/Κ, διαφορετικά δεν θα παραβρεθεί σε αυτήν και θα συνεχίσει τις επιχειρήσεις μέχρις ότου εκκαθαρίσει τη χώρα του από τους αντάρτες.

Εδώ κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί, κάτι που έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο άρθρο , ότι η καλύτερη λύση για άμεση κατάπαυση του πυρός και ειρήνευση στη Συρία μπορεί να επιτευχθεί ΜΟΝΟ εάν η Ρωσία και το Ιράν εξαναγκάσουν (αδειάσουν) τον Άσαντ να αποχωρήσει οικειοθελώς προσφέροντάς του εγγυήσεις και πολιτικό άσυλο και ακολούθως να σχηματισθεί κυβέρνηση για τον εκδημοκρατισμό της με συμμετοχή μετριοπαθών στελεχών και από τις δύο πλευρές αποκλείοντας σε κάθε περίπτωση τους ακραίους ισλαμιστές. Όμως, για να είμαστε ρεαλιστές, αυτό το ενδεχόμενο μετά τις νίκες στο πεδίο της μάχης των Κ/Δ, φαίνεται πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατον να έχει πιθανότητα επιτυχίας.

Με βάση, λοιπόν, τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και με δεδομένη τη στάση της διεθνούς κοινότητας έναντι των αντιμαχομένων πλευρών, την παρούσα κατάστασή τους, την αδυναμία εξεύρεσης πολιτικής λύσης αλλά και τη στροφή του κόσμου, σε τέτοιες κρίσιμες καταστάσεις, προς το διαφαινόμενο νικητή:

Ε Κ Τ Ι Μ Α Τ Α Ι

Ότι ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία θα συνεχισθεί υπό μορφήν ανταρτοπολέμου πιθανότατα μέχρι το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών στη χώρα αυτή (άνοιξη του 2014), όπου και θα επισφραγισθεί η νίκη του Άσαντ με ποσοστό που θα ξεπεράσει το 70%.

Περισσότερες πληροφορίες για τη στάση της διεθνούς κοινότητας, τη χρήση χημικών όπλων, τους χριστιανούς της Συρίας, τους πρόσφυγες, τη μάχη του Κουσείρ και τους Ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Συρία στα παρακάτω άρθρα.

-ΣΥΡΙΑ και ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ. www.saith.gr

- ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ. www.ethnikathemata.gr

- ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΡΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ.wwwethnikathemata

- ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ.wwwethnikathemata.gr

- ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ. www.ethnikathemata.gr

- ΚΟΥΣΕΪΡ: ΤΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟ ΤΩΝ Α/Κ ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ. www.veteranos.gr