Γράφει ο Ιωάννης Δημητρόπουλος - Αντιστράτηγος ε.α- Μαθηματικός

Εδώ και τρεις μήνες η Ουκρανία μοιάζει με καζάνι που βράζει έτοιμο να εκραγεί. Πολλοί πίστεψαν ότι, με τη βίαιη απομάκρυνση του Γιανουκόβιτς από την προεδρία το πρόβλημα θα λυνόταν. Όμως, διαψεύστηκαν σύντομα, διότι το πρόβλημα της χώρας αυτής είναι δυσεπίλυτο με πολλές παραμέτρους και παράγοντες που έχουν πολιτικές προεκτάσεις σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Η μεγάλη γεω-πολιτική-οικονομική και στρατηγική σημασία της χώρας αυτής, που απορρέει από τα στοιχεία τής πολιτικής της γεωγραφίας ( θέση, έκταση, πληθυσμός, παραγωγή, διέλευση φυσικού αέριου, κ.λπ) την καθιστά μήλον της έριδος ανάμεσα στην Ρωσία και την Δύση (ΕΕ , ΗΠΑ) που αγωνίζονται για το ποία θα ασκεί μεγαλύτερη επιρροή.

Οι δύο αυτοί ανταγωνιστές αλληλοκατηγορούνται σήμερα για την ουκρανική κρίση. Η Ρωσία διατείνεται ότι η χαώδης κατάσταση στην Ουκρανία οφείλεται στις υποσχέσεις της Δύσης για χρηματική βοήθεια στη φιλοδυτική αντιπολίτευση προκειμένου να την στηρίξει για τη συνέχιση των διαδηλώσεων της, ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ ισχυρίζονται ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής και της κεντρικής πολιτικής επιλογής του Γιανουκόβιτς (απόρριψη σύνδεσης με τη ΕΕ και μεταφορά αρμοδιοτήτων της Βουλής στον Πρόεδρο).

Μετά την αποπομπή του Γιανουκόβιτς που έγινε εξ αιτίας της αθέτησης εκ μέρους της Δύσης των όσων συμφωνήθηκαν την 20η Φεβρουαρίου για την εκτόνωση της κρίσης, η κατάσταση παρουσιάζεται ως εξής:

> Η νέα ηγεσία της Ουκρανίας φαίνεται ανήμπορη να αντιμετωπίσει τα πράγματα, διότι ως προϊόν των διαδηλώσεων και των «κουμπουροφόρων» που είναι δεν αναγνωρίζεται από ένα μεγάλο μέρος του λαού της. Θεωρείται πραξικοπηματική που μεταφέρει τη ρητορεία του μίσους κορυφής (Γιανουκόβιτς- Τιμοσένκο) στο λαό. Η κυβέρνηση αυτή με τα χαρακτηριστικά που έχει δεν μπορεί να είναι ενωτική και συμβιβαστική και κατά πάσαν πιθανότητα θα προκαλέσει έξαρση των διαδηλώσεων και των βίαιων συγκρούσεων.

> Όσο η κρίση συνεχίζεται η χώρα αυτή θα καταρρέει οικονομικά, καθόσον κανείς δεν την δανείζει χρήματα που επειγόντως χρειάζεται, με αποτέλεσμα να καταλήξει στην αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με όλα τα δεινά που σηματοδοτεί για το λαό της μια τέτοια εξέλιξη.

> Η ΕΕ απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι δεν διαθέτει στρατηγική για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων και κρέμεται από τα χείλη της Μέρκελ και τη θέση των ΗΠΑ.

> Η Ρωσία μετά την ψυχρολουσία της 20ης Φεβρουαρίου αντιμετωπίζει την κατάσταση δυναμικά και προσπαθεί παντοιοτρόπως να βρεθεί σε πλεονεκτική θέση την ώρα των διαπραγματεύσεων ώστε να επιβάλλει τους όρους της μη εξαιρουμένης και της επανόδου του Γιανουκόβιτς στα καθήκοντά του προκειμένου να οδηγηθεί η Ουκρανία σε εκλογές γιαυτό το λόγο δεν αναγνωρίζει το νέο πρόεδρο της.

> Οι ΗΠΑ μετά την «ανακούφισή» τους, την 20 Φεβρουαρίου από την εκδίκηση στον Πούτιν εξαιτίας της ήττας τους στο συριακό θέμα τον περασμένο Αύγουστο, φαίνεται ότι βρίσκονται σε αμηχανία και μάλλον θα ενδώσουν στις απαιτήσεις της Ρωσίας προκειμένου να ομαλοποιηθεί η κατάσταση αποφεύγοντας έτσι την εμπλοκή τους σε πολεμικές περιπέτειες.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι στο πρόβλημα της Ουκρανίας οι δοκιμασμένες λύσεις των ΗΠΑ (πραξικόπημα ή στρατιωτική επέμβάση) που εφαρμόζονταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις άλλων χωρών, που δεν τους άρεσε η ηγεσία τους δεν μπορούν να εφαρμοσθούν. Τέλος τονίζεται ότι οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση στη χώρα αυτή θα οδηγήσει σε Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάτι που είναι μαθηματικά βέβαιον ότι δεν πρόκειται να συμβεί

Κλείνοντας, επισημαίνουμε ότι η βιώσιμη λύση για την Ουκρανία θα επέλθει μόνο εάν η χώρα επιστρέψει στη νομιμότητα και τη δημοκρατία, ώστε να αποφασίσει ο ουκρανικός λαός ελεύθερα και ανεμπόδιστα για το μέλλον του και όχι οι πεντακόσιοι « κουμπουροφόροι».