Του Δημήτρη Λακαφώση Αντιστρατηγου ε.α.

Έρχεται εν μέσω αυστηρής επίκρισης ότι δεν υπάρχει ακόμη στρατηγική για τη Συρία και το Ιράκ

Η στρατηγική- με δεδομένα την κατάληψη από τους Τζιχαντιστές του ισλαμικού κράτους, τη διακήρυξη νέου Χαλιφάτου και την εκτέλεση χιλιάδων στο Ιράκ στη Συρία συμπεριλαμβανομένων και δύο αμερικανών δημοσιογράφων- κινείται σε τρείς κατευθύνσεις :
Η πρώτη, που αποσκοπεί και στην αντιμετώπιση του κενού στην αντίληψη ότι δεν υπάρχει ακόμη στρατηγική, αναφέρεται στο γιατί η απειλή των Τζιχαντιστών στο Ιράκ και στη Συρία είναι διεθνής και κατά προτεραιότητα κατά των Η.Π.Α. Με επικεφαλής τον πλέον φανατικό εξτρεμιστή ισλαμιστή 
al-Baghdadi, μετά τον Bin Laden, η απειλή των Τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους είναι η πλέον επικίνδυνη. Οι Τζιχαντιστές απαιτούν αυστηρή προσήλωση στις θρησκευτικές εξτρεμιστικές πεποιθήσεις τους. Στρατολογούνται γυναίκες ακόμη και παιδιά από όλο τον κόσμο, τους διδάσκουν πώς να σκοτώνουν, πως να γίνουν γενίτσαροι και να εκδικηθούν την πατρίδα όταν επιστρέψουν.Αποκεφαλίζουν τους ομήρους και τους αιχμαλώτους στις συγκρούσεις για την επικράτησή τους. Εκθέτουν τις κεφαλές τους στους δρόμους και απειλούν να αποκεφαλίσουν και αυτούς που διατάσσουν και δε σταματούν τα αεροπορικά κτυπήματα στο Ιράκ.

Η δεύτερη κατεύθυνση κινείται στα μέχρι τώρα επιχειρηθέντα, που όμως θεωρήθηκαν αδύναμα και ανεπαρκή, από επικριτές και μη, να διαμορφώσουν την έννοια μιας στρατηγικής αντιμετώπισης των Τζιχαντιστών στο ισλαμικό κράτος.
Από νωρίς τον Αύγουστο 2014,είχε αποφασισθεί και ήδη πραγματοποιείται υποστήριξη με αεροπορικά κτυπήματα των ιρακινών και κουρδικών επιχειρήσεων κατά των Τζιχαντιστών στο Ιράκ και ανακαταλαμβάνονται φράγματα στον Τίγρη, περιοχές που τελούσαν υπό τον έλεγχο των Τζιχαντιστών στο βόρειο Ιράκ και συγκρατείται η προς Βαγδάτη προώθησή τους και εμποδίζεται η κατάληψη περιοχών με πετρέλαιο και οι γενοκτονίες.
Η τρίτη κατεύθυνση, που αποτελεί την ουσία του θέματος, κινείται προς μια ευρύτερη εκτεταμένη στρατηγική με αεροπορικά κτυπήματα και στη Συρία, χωρίς την εμπλοκή σε χερσαίο αγώνα, κατά στοχευμένων τζιχαντιστών ηγετικών στόχων. Να υποστηριχθούν με περισσότερα χρήματα και ενισχυμένο οπλισμό οι μετριοπαθείς πολεμιστές της αντιπολίτευσης στον αγώνα τους κατά του φιλικού προς την Al Qaeda στοιχείου του μετώπου Nursa, κατά των εκεί εξτρεμιστών Τζιχαντιστών και του καθεστώτος του Άσαντ, χωρίς όμως να παραβλεφθεί γιατί η μέχρι τώρα υποστήριξη δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αποκλείεται η συνεργασία με τον Άσαντ, ο οποίος βέβαια μάχεται την αντιπολίτευση, μεταξύ των οποίων και τους Τζιχαντιστές, αλλά με την εμμονή του μόνο για αγώνα κατά των τρομοκρατών, όπως χαρακτηρίζει την αντιπολίτευση, και όχι στη μετάβαση της εξουσίας, έχει μπλοκάρει τις εξελίξεις στο συριακό πρόβλημα για να κρατηθεί στην εξουσία.
Τα αεροπορικά κτυπήματα στη Συρία δεν προϋποθέτουν έγκριση του Κογκρέσου, αλλά η συναίνεση προσδίδει αξιοπιστία, απαιτούν τη συμφωνία των Η.Ε. η οποία δεν απαιτήθηκε στα αεροπορικά κτυπήματα στο Ιράκ, εφόσον είχε προηγηθεί αίτηση της ιρακινής κυβέρνησης.
Συνεχίζονται οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στο Ιράκ και αποφασίζεται η επιπρόσθετη αποστολή 450 αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ, χωρίς να εμπλέκονται σε χερσαίες επιχειρήσεις, αλλά για ακριβείς πληροφορίες στόχων, για εκπαίδευση και παροχή συμβουλών. Επιπλέον, η πιθανή συνεργασία των ιρακινών δυνάμεων με τους μετριοπαθείς πολεμιστές της συριακής αντιπολίτευσης αποτελεί σημαντική παράμετρο για την επιτυχία. Ο 
Obama δηλώνει ότι οι Τζιχαντιστές θα κυνηγηθούν όπου και βρίσκονται, χωρίς να μπορούν να βρουν πουθενά καταφύγιο.
Η επιτυχία της στρατηγικής προϋποθέτει και συγκρότηση πολυμέτωπου συνασπισμού χωρών στην περιοχή. Δεν είναι μόνο οι έριδες μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών, αλλά και ο ανταγωνισμός των σουνιτικών ηγέτιδων χωρών στην περιοχή, όπως στην Ιορδανία και στη Σαουδική Αραβία. Προς τούτο, ο ΥΠΈΞ των Η.Π.Α. 
Kerry επισκέπτεται τη Βαγδάτη σε μια προσπάθεια για κοινή αντιμετώπηση των Τζιχαντιστών στην περιοχή, ενώ ο υπουργός άμυνας Chuck Hagel την Τουρκία. Φαίνεται ότι ο Obama τηρεί τη δηλωμένη στρατηγική για μη άμεση αμερικανική εμπλοκή όπου του ζητηθεί, αλλά με υποστήριξη συνασπισμών για τη αντιμετώπιση κρίσεων και για τα εθνικά συμφέροντα των Η.Π.Α. Εξ άλλου ήταν και αντίθετος στην εισβολή στο Ιράκ το 2003 και επέσυρε τις δυνάμεις από το Ιράκ το 20011.
Με τα αποτελέσματα της στρατηγικής κατά των Τζιχαντιστών στο Ιράκ και Συρία δοκιμάζεται και η μέχρι τώρα δηλωμένη στρατηγική για μη άμεση αμερικανική εμπλοκή.
Άλλη σοβαρή παράμετρος στις εξελίξεις στο Ιράκ είναι και η αποτελεσματικότητα της σχηματισθείσας νέας κυβέρνηση 
Haider al-Abadi για ενότητα των Σιιτών- Σουνιτών- Κούρδων, αν και αυτό απαιτεί χρόνο εάν μάλιστα ληφθεί υπόψη η επί δύο θητείες θεωρούμενη αποτυχία του απερχομένου πρωθυπουργού Maliki
Επιπλέον, απαιτείται και αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στους εκτοπισθέντες στο Ιράκ από τις συγκρούσεις ιρακινών δυνάμεων και Τζιχαντιστών ως και στη Συρία από τον εμφύλιο πόλεμο.