Print

Hits: 1238

Οι συγκρούσεις στην πόλη Kobane της Συρίας

Γράφει ο Δημήτρης Λακαφώσης Αντιστράτηγος ε.α.

Μετά από συγκρούσεις περισσότερο από ένα μήνα από τα μέσα του Σεπτεμβρίου 2014 , οι Τζιχαντιστές πολιορκούν τη συνοριακή συριακή πόλη Kobane, μόλις 2-3χλμ από την Τουρκία. Έχουν καταστεί πρόσφυγες 200.000 Κούρδοι και 500-600 ανήμποροι να μετακινηθούν έχουν εγκλωβιστεί μέσα στην πόλη. Την πόλη υπερασπίζουν 2.000 Κούρδοι πολεμιστές, και όπως οι ίδιοι χαρακτηρίζονται, ως οι 300 του Λεωνίδα. 

Τα Η.Ε. παροτρύνουν την Τουρκία και τις Η.Π.Α., που μπορούν, να αποτρέψουν μια άλλη Σρεμπρένιτσα 1995 και άλλη Ρουάντα 1994 και τώρα στην πόλη Kobane. Οι Κούρδοι του βορείου Ιράκ- κόμμα της Δημοκρατικής ένωσης (PYD)- ενισχύουν τους Κούρδους στην πόλη Kobane με 200 πολεμιστές Peshmerqa με βαρύ οπλισμό, μέσω του τουρκικού εδάφους. Μετά τα ενισχυμένα αμερικανικά αεροπορικά κτυπήματα, οι Τζιχαντιστές υποχωρούν στο πλείστο της πόλης. Οι Η.Π.Α. προβαίνουν και σε ρίψη από αέρα όπλων, πυρομαχικών, φαρμάκων και λοιπών εφοδίων. 


Οι υπερασπιστές Κούρδοι, εμψυχώνονται και οραματίζονται τη νίκη, αλλά οι συγκρούσεις φαίνεται να παγιώνονται. Η μάχη στο 
Kobane δεν πρόκειται να κρίνει τελικά την τύχη του εμφυλίου στη Συρία ούτε και την προώθηση των Τζιχαντιστών στο Ιράκ.
Νεκροί μετά από μερικούς μήνες είναι περίπου 900, οι περισσότεροι Τζιχαντιστές και λιγότεροι μαχητές και Κούρδοι κάτοικοι, από τότε που οι Τζιχαντιστές επιτέθηκαν στην πόλη 
Kobane.


Αμφιταλαντεύεται η Τουρκία για ενέργεια στην 
Kobane, πράγμα που ενοχλεί τις Η.Π.Α.
› Η Τουρκία κρατά τα άρματά της παρατηρητές της πόλης από τον απέναντι λόφο. Πράγμα που προκαλεί οργή των Κούρδων της Τουρκίας και διαμαρτύρονται και διαδηλώνουν στην Κωνσταντινούπολη, στην Άγκυρα, στο Ντιαρμπακίρ, στα Άδανα και αλλού. Επεμβαίνει η τουρκική αστυνομία με βίαιες αντιδράσεις με νεκρούς. Η Τουρκία επιδιώκει και τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας και απαγόρευσης πτήσεων στα σύνορα μέσα στη Συρία, όμως δεν υιοθετείται γιατί δεν κρίνει την τύχη του πολέμου. Η Τουρκία, αν και έχει πάρει στις 2 Οκτωβρίου 2014 την έγκριση από την εθνοσυνέλευση για επιχειρήσεις στη Συρία και στο Ιράκ, δεν ενεργεί. Πάντως, η Τουρκία θεωρεί μεγαλύτερη την απειλή από τους Κούρδων από αυτή των Τζιχαντιστών και δεν ενεργεί κατά των Τζιχαντιστών. Μάλλον, επιδιώκει, για να αποκτήσει τον επιδιωκόμενο περιφερειακό ρόλο στην περιοχή, να ενεργήσει μαζί με άλλες χώρες κατά των Τζιχαντιστών, τους οποίους μέχρι πρότινος ανεχότανε, αν δεν τους υποστήριζε. Ταχυδακτυλουργεί, λοιπόν, η Τουρκία στο θέμα των Τζιχαντιστών αφού μάλιστα βλέπει ότι με τη μέχρι τώρα μονόπλευρη στάση για πτώση και μόνο του παλιού φίλου Άσαντ δεν εκπληρώνονται οι επιδιώξεις της για σουνιτικό κύκλο στην περιοχή. Μπορεί ο 
Erdogan να αντισταθεί στις πιέσεις των προβλημάτων σχετικά με τους πολεμιστές του Ισλάμ, τις αναταραχές των Κούρδων και τις απαιτήσεις για να παίξει μεγαλύτερο ρόλο στον αγώνα κατά των Isis;
Η Τουρκία, με αυτές τις αμφιταλαντεύσεις και για να κατευνάσει και τις εθνικιστικές εσωτερικές αντιδράσεις, προκαλεί και παραβιάζει την κυπριακή ΑΟΖ και μάλιστα σε περίοδο οξυμένης έντασης στη γειτονική περιοχή. Πιθανόν, όπως συνηθίζει, να αποσκοπεί και σε ανταλλάγματα.
› Οι Η.Π.Α. αρχίζουν να υποστηρίζουν τους Κούρδους, παρόλο που τους είχαν χαρακτηρίσει μαζί με τη Δύση τρομοκράτες και ενισχύουν τα αεροπορικά πυρά στο 
Kobane. Μετά από πιέσεις των Η.Π.Α., η Τουρκία επιτρέπει να περάσουν μόνο Κούρδοι Peshmerga του βόρειου Ιράκ τα σύνορά της για να βοηθήσουν τους μαχητές Κούρδους της Kobane, οι οποίοι αν και συνδέονται στενά δεν ταυτίζονται με τους πολεμιστές του PKK.


Ο πόλεμος στα δύο μέτωπα, στη Συρία και Ιράκ 

Στη Συρία καλά κρατάει ο εμφύλιος με την εξέγερση από το Μάρτιο 2011, ενώ μαίνονται οι συγκρούσεις Κούρδων-Τζιχαντιστών στο 
Kobane. Ο Άσαντ σιωπά στα αμερικανικά αεροπορικά κτυπήματα στην πόλη Kobane. ¨Ομως, για να διασώσει την κυβέρνησή του, βομβαρδίζει τη Deraa, περίχωρα DamascusHamaIdlibAleppo και άλλες πόλεις για να αποδυναμώσει τους εκεί αντικαθεστωτικούς αντάρτες πριν ενισχυθούν από τη Δύση, ενίσχυση που δεν μπορεί να αργήσει να έλθει. 
Αλλά, με την εμφάνιση των πολεμιστών του ισλαμικού κράτους, οι μετριοπαθείς αντάρτες και οι κυβερνητικές δυνάμεις, αντιμετωπίζουν κοινή απειλή. Διερωτώνται γιατί εμπλέκονται σε αγώνα μεταξύ τους που ωφελεί στους Τζιχαντιστές και το 
Nusra Μέτωπο- φιλικό στοιχείο προς τη al-Qaeda- που μάχονται μεταξύ τους και τις δυνάμεις του Basharal-Assad.
Εν τω μεταξύ, ο μεσολαβητής των Η.Ε. για το συριακό, 
StaffandeMistura – σ.σ., ας ελπίσουμε να μην επιβεβαιώσει τους πρώην μεσολαβητές KofiAnnan και LakhdarBrahimi ότι δε υπάρχει λύση-, πιστεύει ότι τώρα υπάρχει ευκαιρία για αποκλιμάκωση των βιαιοτήτων με τοπικές εκεχειρίες, με αρχή το Χαλέπι. Αν και το σχέδιο των Η.Ε., έχει μικρή ελπίδα για επιτυχία, όλες οι πλευρές προσεγγίζουν στο πάγωμα των συγκρούσεων, έστω και προσωρινά, ακόμη και ο Assad. Αλλά, ο Assad πρέπει να εξετάζει και πως θα αποφύγει τα Η.Ε. για τα εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας. 
Στο Ιράκ, οι Τζιχαντιστές μάχονται στο φράγμα του Τίγρη και στην ορεινή περιοχή 
Sinjar. Έχουν, μέχρι τώρα, επιτυχίες στη δυτική επαρχία Anbar και σε περιοχές προς νότο, προς τη Βαγδάτη. Στην επαρχία Anbar οι Τζιχαντιστές φονεύουν 322 Σουνίτες, πράγμα που φοβίζει τώρα τους Σουνίτες να βοηθηθούν τις ιρακινές δυνάμεις για να επανελέγξουν τη επαρχία Anbar, όπως βοήθησαν προ ετών τους αμερικανούς για να εκδιώξουν την AQ από την επαρχία. 
Τα αμερικανικά αεροπορικά κτυπήματα και τα πυρά των ελικοπτέρων 
Apache αποτρέπουν κατάληψη αεροδρομίου και εδαφών που ελέγχουν τις προσβάσεις προς τη Βαγδάτη. Βομβαρδίζονται πετρελαιοπηγές που ελέγχουν οι Τζιχαντιστές για να σταματήσουν να ρέουν ‘’μαύρα’’ χρήματα προς τους Τζιχαντιστές. Οι ιρακινές δυνάμεις, μετά από πολλές και επί μακρόν προσπάθειες ανακαταλαμβάνουν την πλουσιότερη σε πετρέλαιο περιοχή Bahiyah, βόρειο-δυτικά της Βαγδάτης.
Αποφασίζεται ο διπλασιασμός των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ με αποστολή 1.500 ακόμη στρατιωτικών για παροχή μόνο συμβουλών, χωρίς εμπλοκή στις χερσαίες επιχειρήσεις.
 Παράλληλα, εάν το Ιράκ αυξήσει τις χερσαίες ιρακινές και κουρδικές δυνάμεις και αποκτήσει οργανωμένο και αποτελεσματικό στρατό, μπορεί να υπολογίζει σε σταθερότητα και ασφάλεια.


Υποεκτιμήθηκε η ίδρυση ενός τόσου επικίνδυνου ισλαμικού κράτους και τώρα τρέχουν να το εξαλείψουν
› Στο συνεργασία των χωρών στον πόλεμο κατά του Χαλιφάτου παρουσιάζονται και συγκρατήσεις: ενωμένοι παρουσιάζονται κατά των Τζιχαντιστών, αλλά διαιρημένοι στο έδαφος. Οι ευρωπαϊκές χώρες περιορίζονται στο Ιράκ βασιζόμενες μόνο στην αίτηση της ιρακινής κυβέρνησης να επέμβουν, ενώ οι αραβικές χώρες κτυπούν και στη Συρία, βλέποντας και το διεθνές ηθικό να αποτρέψουν τη σφαγή .
Η εμμονή στη στρατηγική μόνο με αεροπορικά κτυπήματα χωρίς χερσαίες επιχειρήσεις, με επικριτές ακόμη και από στρατηγούς που καλούνται να την εφαρμόσουν, δείχνει να μην έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Βέβαια, στη στρατηγική του πολέμου κατά του ισλαμικού κράτους έχουν τεθεί προτεραιότητες. Η μάχη στο 
Kobane δεν έχει την προτεραιότητα στον πολέμου κατά του ισλαμικού κράτους. 
› Το Χαλιφάτο της Συρίας-Ιράκ δεν έχει το παρόμοιό του ακόμη και στη μεσαιωνική εποχή. Αποδεκατίζονται οι Yazidis ως αιρετικοί, εκδιώκονται οι χριστιανοί ως μη μουσουλμάνοι και οι μη Σουνίτες ως αποστάτες του Ισλάμ. Το ισλαμικό κράτος επιδιώκει με βία, με ομαδικές εκτελέσεις, με σταυρώσεις, με λιθοβολισμούς και με αποκεφαλισμούς να επιβάλει τις πρωτότυπες εξτρεμιστικές ισλαμικές ιδεολογίες του σε όλο το μουσουλμανικό κόσμο. Διαθέτει άρματα, τεθωρακισμένα οχήματα και βαρύ οπλισμό που άρπαξε κυρίως από τις ιρακινές δυνάμεις που εγκατέλειψαν τον αγώνα, αφήνοντας πίσω όλο τον εξοπλισμό. 
› Το ισλαμικό κράτος συνιστά μεγαλύτερη απειλή από την 
AlQaeda(AQ), της οποίας αποτελεί παρακλάδι με βασικές όμως διαφορές. Ο κοινός σκοπός κατά της Δύσης, όμως, τους προσεγγίζει. Υποστηρικτές της AlNursa στη Συρία, φιλικού της AQ στοιχείου, παροτρύνονται από την AQ να βοηθήσουν τους Τζιχαντιστές και στοιχεία της AQ στην Υεμένη, στην Αίγυπτο και τη Λιβύη προσφέρονται να υποστηρίζουν τους Τζιχαντιστές. 
› Το Χαλιφάτο στρατολογεί ξένους, τους μαθαίνει να αποκεφαλίζουν τους ‘’απίστους’’, τους καθιστά γενίτσαρους και να ενεργούν τρομοκρατικές επιθέσεις, επιστρέφοντας στην πατρίδα. Ξένοι, περίπου 16.000, ακόμη και κορίτσια, που έχουν ασπασθεί τον ισλαμισμό, εγκαταλείπουν τις οικογένειές τους και καταφεύγουν στη Συρία για να πολεμήσουν υπέρ του ισλαμικού κράτους. Η ισλαμοφοβία στη Δύση και αλλού βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα συναγερμού με αυστηρούς ελέγχους στις εξόδους- εισόδους προς και από τη Συρία-Ιράκ και με παρακολούθηση αυτών που έχουν προσηλυτισθεί το ισλαμικό κράτος και είναι ύποπτοι για εσωτερικές τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως ο ένοπλος που επιτέθηκε στη βουλή του Καναδά και ο άλλος με ‘’τσεκούρι’’ στη Νέα Υόρκη. 
Η στρατηγική λοιπόν κατά του ισλαμικού κράτους αργεί να αποδώσει όπως ομολογούν και αυτοί που τη σχεδίασαν. Ο πόλεμος κατά του ισλαμικού κράτους δεν είναι απλή υπόθεση και πρόκειται να διαρκέσει πολύ χρόνο, με ότι αυτό σημαίνει για την περιοχή και για όλο τον κόσμο.