Με απόφαση του ΔΣ του Συνδέσμου πραγματοποιήθηκε και φέτος η προσκυνηματική εκδήλωση στο Μνημείο Ιππικού στο Μέτσοβο, σε συνεργασία με την ΓΕΣ/ΔΙΤ, την Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016 και ώρα 12:00.

 

Όπως είχε προγραμματισθεί ,το πρωΐ του Σαββάτου 22 Οκτ.2016, αναχωρήσαμε με λεωφορείο του ΚΕΤΘ, από την Αθήνα, 45 μέλη και φίλοι του Συνδέσμου και φθάσαμε στο Μέτσοβο το απόγευμα.

Την Κυριακή 23 Οκτ.2016 και ώρα 12:00 άρχισε η τελετή, στο επιβλητικό μας Μνημείο με επιμνυμόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων Αξιωματικών και Οπλιτών των Σχηματισμών και Μονάδων του Ιππικού που έπεσαν μαχόμενοι ηρωϊκώς κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ.κ. Μαξίμου.

Ακολούθησαν ομιλίες, από τον Πρόεδρο του ΣΑΑΙΤΘ Υποστράτηγο ε.α. κ. Παπαδογεωργόπουλο Χρήστο και από τον Διευθυντή της Διευθύνσεως Ιππικού –Τεθωρακισμένων του ΓΕΣ Υποστράτηγο κ. Κυριάκο Δημήτριο , οι οποίοι αναφέρθηκαν στο ιστορικό και στους αγώνες της Μεραρχίας αλλά και των Μονάδων Ιππικού κατά την παραπάνω περίοδο. Η δράση του Ιππικού κατά το έπος του 40 συνέβαλε αποφασιστικά στη συντριβή της Μεραρχίας Αλπινιστών «ΤΖΟΥΛΙΑ» των Ιταλών.

Στη συνέχεια κατατέθηκαν δάφνινα στεφάνια στη μνήμη των πεσόντων από τους:

α. Εκπρόσωπο του ΥΕΘΑ Ταξίαρχο ε.α. κ. Κουτσογιαννόπουλο Χρήστο.

β. Εκπρόσωπο του κ. Α/ΓΕΣ, ΑΎ/ΓΕΣ Αντιστράτηγο κ.Θωμαΐδη Δημήτριο.

γ. Πρόεδρο του ΣΑΑΙΤΘ Υποστράτηγο ε.α. κ. Παπαδογεωργόπουλο Χρήστο.

δ. Δήμαρχο Μετσόβου κ. Τζαφέα Κων/νο.

ε. Πρόεδρο ΤΠ ΕΑΑΣ Ιωαννίνων Αντιστράτηγο ε.α. κ. Κωστούλα Δημήτριο.

Τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των ηρωϊκώς πεσόντων Ιππέων και στο τέλος όλοι μαζί ψάλλαμε τον ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ.

Την όλη τελετή τίμησαν με την παρουσία τους :

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ.κ. Μάξιμος

Ο Ταξίαρχος ε.α. κ. Κουτσογιαννόπουλος Χρήστος ως εκπρόσωπος του ΥΕΘΑ

Ο Δήμαρχος Μετσόβου κ. Τζαφέας Κων/νος

Ο ΑΎ/ΓΕΣ Αντιστράτηγος κ. Θωμαΐδης Δημήτριος ως εκπρόσωπος του κ. Α/ΓΕΣ

Ο Στρατηγός ε.α. κ. Ζιαζιάς Κων/νος Επίτημος Αρχηγός ΓΕΣ

Ο Αντιστράτηγος κ. Στεφανής Αλκιβιάδης Διοικητής Γ΄ΣΣ/NRDC-GR

Ο Υποστράτηγος κ. Βασιλειάδης Κων/νος Υποδιοικητής ΑΣΔΥΣ

Ο Υποστράτηγος κ. Δοκμετζόγλου Βασίλειος Διοικητής ΔΙΚΕ

Ο Υποστράτηγος κ. Σταματιάδης Γεώργιος Διοικητής ΧΧΤΘΜ

Ο Υποστράτηγος κ. Λέτσιος Γεώργιος Διευθυντής Α΄ΚΛ./ΑΣΔΥΣ

Ο Υποστράτηγος κ. Μπονώρας Δημήτριος Επιτελάρx. NRDC-GR

Ο Υποστράτηγος κ. Γλυμής Δημήτριος Διοικητής ΙΙ Μ/Κ ΜΠ

Ο Υποστράτηγος κ. Σίμος Χρήστος Διοικητής Ι Μ/Κ ΜΠ

Ο Ταξίαρχος κ. Υφαντής Γεώργιος Διοικητής ΚΕΤΘ

Ο Ταξίαρχος κ. Χατζηγεωργίου Αντώνιος Διοικητής ΣΣΑΣ

Ο Ταξίαρχος κ. Πατσιάς Ιωάννης Διοικητής XXIV ΤΘΤ

Ο Ταξίαρχος κ. Κούκος Δημήτριος Διοικητής 34 Μ/Κ ΤΑΞ

Ο Ταξίαρχος κ. Ανδριόπουλος Νκόλαος Διοικητής 8ης Μ/Π ΤΑΞ

Ο Ταξίαρχος κ. Καρατζέτζος Προκόπιος Διοικητής 9ης Μ/Π ΤΑΞ

Ο Αστυνομικός Υποδιευθυντής Ιωαννίνων

Ο Πρόεδρος του ΤΠ ΕΑΑΣ Ιωαννίνων Αντιστράτηγος ε.α. κ. Κωστούλας Δημήτριος

Ο Διοικητής του ΑΤ Μετσόβου

Ο Διοικητής της Τροχαίας Μετσόβου

Ο Διοικητής του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Μετσόβου

Πολλά μέλη και φίλοι του Συνδέσμου, κάτοικοι του Μετσόβου καθώς και ο Ταξίαρχος ε.α. και μέλος του συνδέσμου μας, κ. Τζαβέλλας Λάμπρος υιός του ήρωα Ιλάρχου Τζαβέλλα Κωνσταντίνου ο οποίος έπεσε μαχόμενος κατά το έπος του 40.

Μετά την τελετή ακολούθησε το καθιερωμένο γεύμα σε εστιατόριο του Μετσόβου και το απόγευμα πήγαμε για μιά βόλτα στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων. Το πρωΐ της επομένης αναχωρήσαμε για την Αθήνα.

Ο Σύνδεσμός μας, πιστός στην παράδοση , για άλλη μία χρονιά, πραγματοπίησε την παραπάνω τελετή , ως ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στη μνήμη των ηρώων Ιππέων μας, οποίοι αγωνίστικαν και έπεσαν μαχόμενοι κατά την εποποιΐα του 40-41. ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ.

 

Ομιλία Προέδρου στον χώρο του Μνημείου Ιππικού

 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ

Σε λίγες μέρες θα εορταστεί και εφέτος σε όλη την Ελληνική επικράτεια η μεγάλη μας εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου 1940. Μία ακόμη μεγάλη ημέρα του Έθνους μας, μία επέτειος, ένας θρύλος, μία μνήμη, ένα χρέος ! Ένα έπος που έχει γραφτεί στις ένδοξες σελίδες, όχι μόνο της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας, αφού, όταν σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη είχε υποταγεί στον Χίτλερ, η Ελλάδα μόνη στην Ευρώπη, δέχτηκε επίθεση από τη φασιστική Ιταλία, την οποία και ενίκησε.

Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι ένα από τα γεγονότα της Ελληνικής ιστορίας, τα οποία ανθίστανται στη δοκιμασία του χρόνου και στη μοιραία λήθη, που προκαλεί ο χρόνος, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει από τότε 76 ολόκληρα χρόνια και τους λαούς – μαζί και τον ελληνικό – συνέχουν άλλες αγωνίες και απασχολούν πολυποίκιλα προβλήματα. Έτσι το 1940 διατηρεί ακόμη το θρύλο, τη δόξα του και όταν την εποποϊα αυτή την φέρνουμε στη μνήμη μας αισθανόμαστε ότι τη ζούμε για άλλη μια φορά.

Όσοι κατέχουν το βαθύτερο νόημα της Ιστορίας γνωρίζουν ότι το «ΟΧΙ» του 1940 στο φασισμό από τον κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Μεταξά, ήταν η συνειδητή έκφραση πεποιθήσεων, ριζωμένων από μακρούς αιώνες στα σπλάχνα της φυλής μας.

Η μοίρα επέλεξε τη μικρή μας Πατρίδα για θέατρο των μεγαλύτερων αγώνων του πολιτισμού.

Δεν αναφέρεται στην ιστορία των εθνών πιο λακωνικό, πιο εύγλωτο, αλλά και πιο πειστικό παγκόσμιο κήρυγμα από τις δύο συλλαβές ΟΧΙ.

Ένα όχι, που το στήριξε ο Ελληνικός λαός με πρωτοφανή προθυμία και αυταπάρνηση, απλά και αυτονόητα, σαν φυσιολογική εκδήλωση της Ελληνικής ψυχής, όπως αυτή διαπλάστηκε ανάμεσα στους αιώνες, γιατί τα μεγάλα κεφάλαια της ελληνικής Ιστορίας αρχίζουν και τελειώνουν με ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Γιαυτό και πρέπει να μην λησμονούμε αυτούς που ρίχτηκαν πρόθυμοι στο πανηγύρι του πολέμου, με ασυγκράτητο ενθουσιασμό, αλλά και πίστη στη νίκη.

Δεν ανέκοψαν την ορμή τους, ούτε ο χειμώνας, ούτε η δύναμη του αντιπάλου, ούτε τα σύγχρονα μέσα τους, ούτε και ο θάνατος.

Εμείς λοιπόν το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού-Τεθωρακισμένων με τα μέλη μας και τους φίλους του Συνδέσμου και τους εκλεκτούς προσκεκλημένους μας, είμαστε σήμερα εδώ για να αποτίσουμε φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους πεσόντες Αξιωματικούς και Οπλίτες της Μεραρχίας Ιππικού, οι οποίοι στα πλαίσια της αποστολής τους το 1940 αντιμετώπισαν επιτυχώς την επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια» και έτρεψαν τους εισβολείς σε φυγή εντός του Αλβανικού εδάφους.

Το ιστορικό της επιτυχίας αυτής έχει ως εξής :

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου την 28η Οκτωβρίου 1940, η Μεραρχία Ιππικού με Διοικητή το Υποστράτηγο Στανωτά Γεώργιο από τη Θεσσαλονίκη προωθήθηκε στην Καλαμπάκα με τελικό προορισμό την περιοχή της Πίνδου.

Άμεσα και ταχύτατα συγκεντρώθηκαν 5.000 επίτακτα άλογα και συγκροτήθηκαν οι υπόλοιπες μονάδες της Μεραρχίας. Ως τομέας ενεργείας ορίστηκε η περιοχή του Μετσόβου. Αποστολή του Σχηματισμού ήταν να καλύψει τον άξονα Ιωάννινα-Καλαμπάκα, ο οποίος κινδύνευε σοβαρά να αποκοπεί εξαιτίας της διεισδύσεως της 3ης Μεραρχίας Αλπινιστών «ΤΖΟΥΛΙΑ», από την άνω κοιλάδα του Αώου και την κοιλάδα του Ζαγορίτικου και να αποκαταστήσει σύνδεσμο με την σκληρά δοκιμαζόμενη VIII Μεραρχία και το Β’ ΣΣ.

Την 1η Νοεμβρίου η Διοίκηση της Μεραρχίας Ιππικού βρισκόταν στο Μέτσοβο.

Η είσοδος της Μεραρχίας Ιππικού στον αγώνα, είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσει να συμπιέζεται επικίνδυνα ο θύλακας που είχε δημιουργηθεί από την ιταλική διείσδυση στον τομέα της Πίνδου.

Το βράδυ της 3ης Νοεμβρίου η Ταξιαρχία Ιππικού της Μεραρχίας ανακατέλαβε τη Σαμαρίνα και την επομένη η Μεραρχία Ιππικού με τα Συντάγματά της ανακατέλαβε τη Βωβούσα.

Στις 8 Νοεμβρίου η Ταξιαρχία Ιππικού κατέλαβε το Δίστρατο. Εκεί συνέλαβε αριθμό Ιταλών και ορεινό χειρουργείο της «Τζούλια», όπου νοσηλεύονταν 30 Στρατιώτες. Μία ώρα μετά την Ταξιαρχία Ιππικού, έφτασαν στο Δίστρατο και τα πρώτα τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού, που είχε διεξαγάγει σκληρούς αγώνες μεταξύ Βωβούσας και Δίστρατου.

Στη συνέχεια η Μεραρχία Ιππικού στραφηκε προς Ελεύθερο-Κόνιτσα, ώστε να διευκολύνει την ενέργεια του Β’ ΣΣ προς την κατεύθυνση αυτή. Έπειτα από επτάωρο σκληρό αγώνα κατόρθωσαν να διαλύσουν τις ιταλικές δυνάμεις, συλλαμβάνοντας αιχμαλώτους 15 αξιωματικούς και 700 οπλίτες και κυριεύοντας πολλά υλικά, 100 ημιόνους και 5 όλμους.

Η άλλοτε επίλεκτη Ιταλική Μεραρχία «Τζούλια» περιήλθε σε τραγική κατάσταση, γεγονός που ήταν αποτέλεσμα των αγώνων και των επιτυχιών της Μεραρχίας Ιππικού. .

Στις 11 Νοεμβρίου το Ιταλικό 9ο Σύνταγμα Αλπινιστών διατάχτηκε να κρατήσει τον αυχένα Χρηστοβασίλη ώστε να καλύψει την υποχώρηση ιταλικών τμημάτων προς την Κόνιτσα.

Εκεί δέχτηκε σφοδρή επίθεση τμημάτων της Μεραρχίας Ιππικού. Ύστερα από πολύωρο αγώνα οι Ιταλοί ανατράπηκαν και καταδιώχτηκαν προς την Κόνιτσα, αφήνοντας πλήθος υλικών στο δρόμο προς την πόλη.

Στις 16 Νοεμβρίου, με την απελευθέρωση της Κόνιτσας, τελείωσε και τυπικά η Μάχη της Πίνδου, μία από τις πιο αποφασιστικές και δραματικές του Ελληνοϊταλικού πολέμου.

Αν η επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών κατόρθωνε να καταλάβει το Μέτσοβο, οι ελληνικές δυνάμεις του μετώπου της Ηπείρου θα χωρίζονταν από κείνες της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας.

Η Μεραρχία Ιππικού, με Διοικητή το Στρατηγό Γεώργιο Στανωτά, συνέβαλε τα μέγιστα στην εξάλειψη αυτού του κινδύνου και δικαίωσε τις προσδοκίες του Γενικού Στρατηγείου.

Οι αγώνες της Μεραρχίας Ιππικού δεν σταμάτησαν εκεί. Στις 21 Νοεμβρίου τα πρώτα τμήματά της διέσχισαν την ελληνοαλβανική μεθόριο, διαβαίνοντας τον χείμαρο Σαραντάπορο εντός της Βορείου Ηπείρου. Στις 3 Δεκεμβρίου μετά από σφοδρές συγκρούσεις με εχθρικές δυνάμεις, ο σχηματισμός εισήλθε στην Πρεμετή.

Οι νίκες ακολουθούν η μία την άλλη, οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα και η Ευρώπη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την αντίσταση ενός μικρού αλλά γενναίου , περήφανου λαού που αντιστέκεται θαρραλέα για την Ελευθερία, την Ειρήνη, τη δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία.

Στο σημείο αυτό θα αναφερθούμε σε δηλώσεις που έγιναν από θεσμικούς φορείς, που επισημαίνουν το μέγεθος της δράσεως και των επιτυχιών της Μεραρχίας Ιππικού : Συγκεκριμένα

Το «Ιστορικόν Πολεμικών Επιχειρήσεων 1940-1941»1 που συντάχθηκε μετά τον πόλεμο, αναφέρει :

«...είναι όλως επιβεβλημένη η έξαρσις αφ ενός μεν του Επιτελείου του Β’ ΣΣ δια τας επιτυχεστάτας αυτού προσπαθείας, αφ ετέρου δε η αναγνώρισις του ομαδικού έργου το οποίον απέδωσε το Όπλον του Ιππικού, το οποίον ως είδομεν απετέλεσε τον κύριο παράγοντα θριάμβου της Πίνδου. Όλαι λοιπόν αι υποβληθείσαι Εκθέσεις των Μεγάλων Μονάδων είναι ομόφωνοι εις το να εξάρουν την συμβολήν των Μονάδων του Ιππικού, παραδεχόμεναι οτι η χρησιμοποίησις αυτού ως ταχέως μεταφερομένου Πεζικού επέτυχεν τα μέγιστα, αντικαταστήσασα εν πολλοίς τας εις άλλα στρατεύματα εισαχθείσας ταχείας μηχανοκινήτους Μονάδας. Η εκ του εγγύτερον όμως εξέτασις του ζητήματος και η τακτική έρευνα όλων των εκδοθεισών διαταγών, μας πείθει οτι η μεγαλυτέρα συμβολή του όπλου του Ιππικού προήλθεν απο την γενικήν αναζωπύρωσιν του επιθετικού πνεύματος. Η ηρωική νεολαία του Ιππικού, ώρμησεν ακάθεκτος προς τα εμπρός ανατρέπουσα τους ορμητικούς χιονοδρόμους της Τζούλια, εμπεομένη μόνον απο τας επιθετικάς παραδόσεις του όπλου της...».

Η ανέγερση του παρόντος Μνημείου Ιππικού και η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Συνδέσμου μας, με τη συνδρομή των μελών και φίλων μας, άλλων φορέων και δύο Ελλήνων δωρητών, που διαπνέονται από φιλανθρωπικά και πατριωτικά αισθήματα.

Η επίσκεψη και η τελετή στο Μνημείο αποφασίστηκε να πραγματοποιείται κάθε χρόνο και θα τελεί υπό την αιγίδα της διευθύνσεως Ιππικού Τεθωρακισμένων του ΓΕΣ.

Στις δύσκολες στιγμές που περνάει αυτή την ώρα η Πατρίδα μας, που οι αξίες και τα ιδανικά ευτελίζονται, το Μνημείο Ιππικού στέκει αγέρωχο, επιβλητικό και μεγαλοπρεπές, ακτινοβολεί αισιοδοξία και εθνική υπερηφάνεια, χαλυβδώνει τις ψυχές μας και μας θυμίζει ότι, η ελευθερία και η ανεξαρτησία ενός έθνους-κράτους δεν χαρίζεται, αλλά κατακτάται με αγώνες και ανθρώπινες θυσίες, απέναντι σ’ εκείνους που την επιβουλεύονται. 

Εκλεκτοί Προσκεκλημένοι, Κυρίες και Κύριοι

Το Μνημείο αυτό θα διατηρεί άσβεστη τη μνήμη σ’ αυτούς που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία της Πατρίδος μας και για να παραδειγματίζονται και διδάσκονται οι νέες γενεές για τα ιδανικά και τις αξίες με τις οποίες πρέπει να διαπνέονται. Δόξα και τιμή στους ήρωες ιππείς που έπεσαν υπέρ πατρίδος. ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ.

 

Κλείνοντας την αναφορά μας αυτή θα θέλαμε να απευθύνουμε θερμές ευχαριστίες :

- Στην παρούσα Δημοτοκή Αρχή, για την αρίστη συνεργασία και αμέριστη βοήθεια, που μας παρέσχον, σε ότι τους ζητήθηκε και για την οργάνωση της παρούσης τελετής και τον εν γένει καλοπισμό και διαφύλαξη του Μνημείου.

- Στο Διοικητή της ιστορικής VIII Μεραρχίας και κατ’ επέκταση στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, για τις πάσης φύσεως διευκολύνσεις και την άψογη οργάνωση της παρούσης τελετής.

- Στους μαθητές και μαθήτριες των σχολείων του Μετσόβου για την σημερινή τους παρουσία στην εκδήλωσή μας, με τις καλύτερες ευχές μας για καλή πρόοδο και πίστη στα εθνικά ιδεώδη της πατρίδος μας

- Απευθύνουμε επίσης θερμές ευχαριστίες στους προσκεκλημένους μας, τα μέλη και τους φίλους μας και σε όλους τους παρευρισκομένους που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Τελειώνοντας θα σας θυμίσω μια φράση ενός κορυφαίου αειμνήστου πολιτικού επίκαιρη όσο ποτέ.

«Τα ιστορικά γεγονότα μας διδάσκουν ότι η αγάπη για την Πατρίδα δεν είναι αρκετό να εκδηλώνεται μόνο στα πεδία των μαχών. Πρέπει να εκδηλώνεται και στην καθημερινή μας προσφορά ως υπεύθυνων πολιτών. Για να μην χάνουμε στην Ειρήνη, ότι κερδίζουμε στον Πόλεμο».

Σας Ευχαριστώ

 

 

Χαιρετισμός Στγού Δντή ΔΙΤ στην Τελετή στο Μνημείο Ιππικού του Μετσόβου, το 2016
  • Πανοσιολογιώτατε

  • κ. Περιφερειάρχα

  • κ. Υπαρχηγέ του ΓΕΣ,

  • κ. Δκτα του Γ΄ ΣΣ

  • κ. Ταξχε Εκπρόσωπε του ΥΕΘΑ

  • κ. Δήμαρχε Μετσόβου

  • Επίτιμε κ. Αρχηγέ

  • Στρατηγέ, Πρόεδρε του Συνδέσμου Αποστράτων Αξκων ΤΘ

  • Αγαπητοί Συνάδελφοι Εν Ενεργεία & Εν Αποστρατεία

  • Κυρίες και Κύριοι,

Η παρουσία μας σήμερα στο ακριτικό Μέτσοβο γίνεται στο πλαίσιο της απόφασης του ΓΕΣ για την κατ’ έτος αποτίμηση φόρου τιμής στους νεκρούς, τους τραυματίες και όλους αυτούς που συμμετείχαν, Αξκους και οπλίτες των Σχηματισμών και Μονάδων Ιππικού, στη νικηφόρα μάχη του της Πίνδου, στις αρχές του Νοεμβρίου του 1940.

Έτσι θα συντηρούμε στο διηνεκές την ιστορική μας μνήμη, θα τιμούμε τους εν αποστρατεία συναδέλφους μας που κατασκεύασαν το μνημείο και θα συσφίγγουμε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις μας, μαζί τους.

Αξίζει να αναφέρω τους Σχηματισμούς και τις Μονάδες Ιππικού κατά σειρά μεγέθους που έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις, το πρώτο 20ήμερο του Νοεμβρίου του 1940.

- Η Μεραρχία Ιππικού, με Διοικητή τον Υποστράτηγο Στανωτά Γεώργιο αποτελούμενη από πλευράς μεγάλων μονάδων Ιππικού από το 3ο Σύνταγμα Ιππικού, με Διοικητή τον Σχη Νομικό Ιάσωνα και το Μηχανοκίνητο Σύνταγμα με Διοικητή τον Σχη Ασημακόπουλο Επαμεινώνδα.

- Η Ταξιαρχία Ιππικού με Διοικητή τον Σχη Δημάρατο Σωκράτη αποτελούμενη από το 1ο Σύνταγμα Ιππικού με Διοικητή τον Σχη Παπαθανασίου Σωτήριο, τη Β΄ Ομάδα Αναγνωρίσεως με Διοικητή τον Ανχη Κόκκινο Φιλοποίμενα και την Ελαφρά Μηχανοκίνητη Ίλη του Μηχανοκίνητου Συντάγματος της Μεραρχίας Ιππικού με Διοικητή τον Ιλχο Ταβουλάρη Κωνσταντίνο.

- Η ΙΧ Ομάδα Αναγνωρίσεως με Διοικητή τον Επίλαρχο Φαληρέα Ευάγγελο, η Χ Ομάδα Αναγνωρίσεως με Διοικητή τον Επίλαρχο Νικολόπουλο Πέτρο, η Α΄ Ομάδα Αναγνωρίσεως με Διοικητή τον Επίλαρχο Μαρούγκα Αντώνιο, η Ίλη της Β΄ Ομάδας Αναγνωρίσεως με Διοικητή τον Ίλαρχο Γεωργιάδη Δημήτριο και Ουλαμός Ιππικού του Αποσπάσματος Πίνδου με Διοικητή τον Ανθλχο Νικητέα Σωτήριο.

Η 1η Νοεμβρίου 1940 ήταν και η ημέρα της πρώτης νικηφόρας σύγκρουσης ολόκληρου του πολέμου. Η Ίλη Γεωργιάδη της Β΄ Ομάδας Αναγνωρίσεως, ενεργώντας ανεξάρτητα υπό το συγκρότημα του Ανχη Μισύρη, κινούμενη μόνη επικεφαλής του συγκροτήματος, αναγνώρισε εχθρική φάλαγγα 2 λόχων αλπινιστών με πλήθος μεταγωγικών. Ο εχθρός κυκλώνεται, προσβάλλεται αιφνιδιαστικά και υποχωρεί με απώλειες εντός του χωριού ΛΥΚΟΡΡΑΧΗ. Μετά 3 ώρες εμπλέκεται και διλοχία πεζικού με επικεφαλή τον ίδιο τον Άνχη Μισύρη με αποτέλεσμα μετά από σκληρή μάχη εντός του χωριού, τη διάλυση της εχθρικής δύναμης. Συνολικά συνελήφθησαν 210 ιταλοί αιχμάλωτοι αξκοί και οπλίτες και περισυλλέγησαν 120 κτήνη έμφορτα εφοδίων.

Η επιτυχία στη ΛΥΚΟΡΑΧΗ, την 1η Νοεμβρίου του 1940, ήταν η πρώτη καλή είδηση που έφτασε, από την Ήπειρο, στην Αθήνα, από ενάρξεως του πολέμου. Η επόμενη θετική είδηση επρόκειτο να είναι η επιτυχής αντεπίθεση και πρώτη ανακατάληψη (έμελλε να ακολουθήσουν κι άλλες) του Υψ. Γκραμπάλα, τα ξημερώματα της 3ης Νοεμβρίου στο τομέα της VIII Μεραρχίας, στο Καλπάκι.

Η 10η Νοεμβρίου ήταν η μέρα της μεγαλύτερης νικηφόρας σύγκρουσης του αγώνα στην Πίνδο. Η 1η Επιλαρχία του 3ου Συντάγματος Ιππικού ενεργεί από κοινού με το 2ο Λόχο του Τάγματος Κονίτσης, στο χωριό ΕΛΕΥΘΕΡΟ, κατά του 8ου Συντάγματος αλπινιστών της «Τζούλια», κυκλώνει και διαλύει κυριολεκτικά την ιταλική φάλαγγα που υποχωρούσε εσπευσμένα προς ΚΟΝΙΤΣΑ. Συνελήφθησαν 715 Ιταλοί αιχμάλωτοι, αξκοί και οπλίτες και πάνω από 300 νεκροί καταμετρήθηκαν στο πεδίο της μάχης.

Οι επιχειρήσεις του Ιππικού στη Πίνδο χαρακτηρίζονται αφενός από την αγωνιώδη προσπάθεια έγκαιρης προώθησης των Σχηματισμών και Μονάδων του Ιππικού που στάθμευαν κυρίως στις ευρύτερες περιοχές της Θεσσαλονίκης και της Λαρίσης, για να κλείσουν το ρήγμα που προκάλεσαν οι Ιταλοί και αφετέρου χαρακτηρίζονται από το ιδιόμορφο του αγώνα αντιμετώπισης αντιπάλου από καιρό προετοιμασμένου και επανδρωμένου, όπως η Μεραρχία «Τζούλια» με την ιδανική σύνθεση – εξοπλισμό και εκπαίδευση για διεξαγωγή επιχειρήσεων σε ορεινά εδάφη. Το Ιππικό ανταπεξήλθε και στις 2 προκλήσεις. Εγκαίρως επιστρατεύθηκαν οι Σχηματισμοί και Μονάδες του, εγκαίρως προωθήθηκαν στην Πίνδο και αντιμετώπισαν με εξαιρετικά αποτελέσματα τους αλπινιστές της «Τζούλια».

Θα πρέπει να τονιστεί ότι το Ιππικό συμμετείχε εξαρχής στη Μάχη της Πίνδου με το σύνολο σχεδόν των δυνάμεών του. Οι ελάχιστες μονάδες του, που δεν συμμετείχαν αγωνίζονταν σε άλλους τομείς του μετώπου όπως η VIII Επιλαρχία Αναγνωρίσεως υπό την VIII Μεραρχία στον εκεί τομέα, ή έμελλε σύντομα να εμπλακούν στις επιχειρήσεις όπως η Γ΄ Επιλαρχία Αναγνωρίσεως που συμμετείχε στην επίθεση προς ΚΟΡΥΤΣΑ, υπό το Γ΄ ΣΣ.

 Σήμερα εμείς αισθανόμαστε βαριά την ιστορική κληρονομιά που άφησαν οι Ιππείς του Σαράντα και θα κάνουμε τα πάντα για να φανούμε αντάξιοί τους. Κάποιοι επιχειρούν να συγκρίνουν τα προβλήματά που αντιμετωπίζουμε σήμερα με τα τότε προβλήματα. Οι ιππείς του Σαράντα κι αν αντιμετώπισαν δυσκολίες και προβλήματα: εσπευσμένη επιστράτευση, ταχεία προώθηση από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά μέσα από δύσκολα και δύσβατα δρομολόγια υπό κακές καιρικές συνθήκες, άμεση εμπλοκή με τον εχθρό χωρίς ανάπαυση και προετοιμασία, αντιμετώπιση εχθρού κατάλληλα οργανωμένου για ορεινά εδάφη, ελλείψεις στον ανεφοδιασμό, τεχνολογικά ξεπερασμένα οπλικά συστήματα. Kι όμως αντεπεξήλθαν επιτυχώς. Το παράδειγμά τους και η αφοσίωση στην εκτέλεση της αποστολής τους μας εμπνέει.