Σεβαστέ μας Στρατηγέ

Είμαστε όλοι εδώ αυτή την ώρα η οικογένειά σου, οι συγγενείς, οι φίλοι σου, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού Τεθωρακισμένων, καθώς και οι συνάδελφοί σου του Όπλου μας (ε.ε. και ε.α.) για να σε αποχαιρετίσουμε και να σου πούμε το τελευταίο αντίο στο μακρινό σου ταξίδι προς την αιωνιότητα.

Εγώ προσωπικά, ως Πρόεδρος του ΔΣ του Συνδέσμου, θεώρησα καθήκον μου να σου απευθύνω το ύστατο χαίρε όχι μόνο γιατί υπήρξες ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου, του οποίου το καταστατικό ιδρύσεώς του φέρει και την υπογραφή σου, αλλά και γιατί ως νεαρός Αξιωματικός είχα την τύχη να υπηρετήσω υπό τας διαταγάς σου το 1963 στην τότε 3η Διοίκηση Μάχης, της οποίας ήσουνα ο Συνταγματάρχης Διοικητής και είχα έτσι το πλεονέκτημα να γνωρίσω όχι μόνο το στρατιωτικό, αλλά και τον άνθρωπο διοικητή μου, από τον οποίο κέρδισα πολλά, που με βοήθησαν στην περαιτέρω στρατιωτική μου σταδιοδρομία.

Ο Θεός σε αξίωσε να ζήσεις πολλά χρόνια και έτσι να χαρείς την ωραία σου οικογένεια, να νοιώσεις υπερηφάνεια για την εξέλιξη του Όπλου Ιππικό Τεθωρακισμένα και τέλος να δεις τελειωμένο το Μνημείο Ιππικού στο Μέτσοβο, αφού η ιδέα για την ανέγερσή του ήταν δική σου και διότι συμμετείχες και συ στον επικό εκείνο αγώνα του 1940 ως νεαρός Υπίλαρχος, κατά τον οποίο η Μεραρχία Ιππικού με Διοικητή το Στρατηγό Στανωτά Γεώργιο αντιμετώπισε επιτυχώς την Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών ΤΖΟΥΛΙΑ και έτρεψε τους εισβολείς σε φυγή εντός της Βορείου Ηπείρου μέχρι την Πρεμετή.

Ήσουν ένας καταξιωμένος Αξιωματικός με πολλά επαγγελματικά και διοικητικά προσόντα, στιβαρός στη διοίκησή σου, αυστηρός, αλλά και δίκαιος.

Μετά την αποστρατεία σου συνέχισες να προσφέρεις στο αγαπημένο σου Όπλο Ιππικό-Τεθωρακισμένα, αλλά και γενικότερα στις Ένοπλες Δυνάμεις, αφού διετέλεσες και Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Αμύνης.

Μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων του Συνδέσμου μας σε επισκέπτονταν κατά καιρούς στην οικία σου για να ακούσουν τις χρήσιμες συμβουλές σου για τη λειτουργία του Συνδέσμου και να ακούσουν επίσης τις εξιστορήσεις σου από τις πολεμικές επιχειρήσεις του Ιππικού μας το 1940, στις οποίες συμμετείχες με επιτυχία.

Δημιούργησες μια εξαίρετη οικογένεια, με την πιστή σου σύζυγο Βασιλική και τις διακεκριμένες κόρες σου Ελπίδα και Αγάπη, που τους έδωσες αρχές, ειδική μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση.

Οι νεότερες γενιές του Όπλου μας, το οποίο με τόσο ζήλο και αγάπη υπηρέτησες, θα σε θυμούνται για πάντα και θα σε έχουν παράδειγμα προς μίμηση.

Με αυτά τα λόγια, Σεβαστέ μας Στρατηγέ, σε αποχαιρετούμε με μεγάλη θλίψη, αλλά και υπηρηφάνεια και σου ευχόμαστε ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. Αιωνία σου η Μνήμη.

Χρήστος Παπαδογεωργόπουλος

Υποστράτηγος ε.α.-Πρόεδρος ΣΑΙΤΘ